วันรุ่งขึ้น พอฟ้าสางรำไร เจียงฟานก็ออกจากบ้านซูเหยาไปทำงานที่โรงพยาบาล
พอถึงห้องทำงาน ก็เห็นพยาบาลคนหนึ่งวิ่งหน้าตื่นมาบอกเขาว่า “คุณหมอเจียง หัวหน้าไป๋มีธุระหาคุณ อยากให้คุณรีบไปที่ห้องทำงานของท่านทันที”
“มีธุระกับฉัน? เธอรู้ไหมว่าเป็นเรื่องอะไร?” เจียงฟานถาม
“ฉันไม่ค่อยแน่ใจ แต่เดาว่าน่าจะเกี่ยวกับคนไข้ที่เพิ่งรับเข้ามา”
“คนไข้?”
“ค่ะ เมื่อสักครู่มีคนส่งคนไข้ที่ตัวเปื้อนเลือดเข้ามาทั้งตัว ท่าทางบาดเจ็บสาหัสมาก หัวหน้าไป๋เรียกผู้เชี่ยวชาญในโรงพยาบาลมาประชุมปรึกษากันแล้ว”
“โอเค ฉันไปเดี๋ยวนี้แหละ”
พูดจบ เจียงฟานก็เดินไปที่ห้องทำงานของไป๋เจี๋ยทันที ผลักประตูเข้าไปก็เห็นไป๋เจี๋ยสีหน้าจริงจังกำลังจะออกไปพอดี
“หัวหน้าไป๋ ผมมาแล้ว” เจียงฟานเอ่ย
“เจียงฟาน เร็ว ไปห้องผ่าตัดกับฉันเร็ว” ไป๋เจี๋ยพูดพลางเดินไป “วันนี้โรงพยาบาลเพิ่งรับคนไข้เข้ามา อาการวิกฤตต้องผ่าตัดด่วน นายไปกับฉันด้วย”
“โอเค”
เจียงฟานตามไป๋เจี๋ยไปยังห้องผ่าตัด
พอเข้าไปในห้องผ่าตัด เจียงฟานก็เห็นบรรดาผู้เชี่ยวชาญระดับแนวหน้าของทุกแผนกในโรงพยาบาลมารวมตัวกันอยู่ที่นี่ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นทีมแพทย์ที่แข็งแกร่งขนาดนี้ ทั้งยังมีสีหน้าเคร่งเครียดกันทุกคน
เกินไปแล้วจริง ๆ
แทบจะเรียกผู้เชี่ยวชาญทุกคนที่โรงพยาบาลจะเรียกได้มาเลยทีเดียว ในนั้นยังมีผู้เชี่ยวชาญที่เกษียณไปแล้วหนึ่งสองคนถูกตามตัวกลับมาด้วย การระดมกำลังกันใหญ่โตขนาดนี้เพื่อช่วยชีวิตคนไข้รายนี้ แสดงว่าคนคนนี้สถานะต้องไม่ธรรมดาแน่ ๆ หรือไม่ก็การผ่าตัดนี้ต้องเป็นการผ่าตัดที่หินสุด ๆ
แต่ไม่ว่าจะกรณีไหน แสดงว่าการผ่าตัดครั้งนี้สำคัญมาก ถึงขั้นเกี่ยวกับชื่อเสียงของโรงพยาบาล