เย่เซวียนเฉินเพื่อจะง้อไป๋เจี๋ย เรียกได้ว่าทุ่มเทสุดกำลัง สั่งคนจัดงานเลี้ยงครั้งนี้อย่างประณีต พร้อมทั้งทุ่มเงินมหาศาลซื้อจื่อจินราชินีและมงกุฎ คิดเอาไว้ว่าแค่ส่งของให้ สร้างบรรยากาศโรแมนติกสักหน่อย คงทำให้ไป๋เจี๋ยรู้สึกซาบซึ้งได้ในไม่ช้า
การกระทำชุดนี้ ทำให้ไป๋เจี๋ยซาบซึ้งใจจริง ๆ
แต่สุดท้ายผลลัพธ์กลับไม่เป็นอย่างที่หวัง ไป๋เจี๋ยซาบซึ้งเพียงเพราะอดีตที่ผ่านมา ในความเป็นจริงก็ยังปฏิเสธความคิดที่จะกลับมาคืนดีกับเย่เซวียนเฉินอยู่ดี
เขาไม่เข้าใจ และก็ไม่เข้าใจ
ทำไมไป๋เจี๋ยถึงปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมาแบบนั้น
หรือว่าเป็นเพราะคำพูดที่หลุดออกไปโดยไม่ตั้งใจเมื่อก่อนของตัวเอง?
ตามหลักแล้วคำพูดพวกนั้นก็ไม่เห็นจะยิ่งใหญ่อะไร ผู้ชายน่ะ ชอบให้งานการเป็นเรื่องสำคัญอยู่แล้ว
แต่ตอนนี้ อันเสี้ยวหยางบอกเขาเรื่องของเจียงฟานแล้ว
โกรธ!
ดวงตาของเย่เซวียนเฉินเปล่งประกายไฟลุกโชน ในขณะที่โกรธ เขาก็ตระหนักได้อย่างชัดเจนว่า สาเหตุที่ไป๋เจี๋ยปฏิเสธเขา อาจเป็นเพราะผู้ชายที่อยู่ข้างกายเธอคนนี้
เรื่องนี้เขายอมรับไม่ได้เด็ดขาด
เย่เซวียนเฉินชี้ไปที่เจียงฟาน แล้วถามอีกครั้ง: "เธอปฏิเสธที่จะคืนดี ก็เพราะเขาเป็นคนใหม่ของเธอใช่ไหม?"
"อะไรใหม่ไม่ใหม่ เขาเป็นแฟนใหม่ที่ฉันคบหาก็เท่านั้น"
พอไป๋เจี๋ยพูดประโยคนี้ออกมา เจียงฟานแทบตกใจจนทรุดนั่งกับพื้น
ฟ้าดิน! คุณหัวหน้าผู้งดงาม! นี่เธอจะฆ่าฉันเอาแน่ ๆ เลยหรือไง? เธอเอาไม้กันฉันทำ หลอกปฏิเสธเขาไปแล้ว แล้วฉันล่ะ? ไม่แน่ฉันอาจถูกเขาแก้แค้นเมื่อไหร่ก็ได้
เจียงฟานรู้ดี ว่าเรื่องยุ่งนี้เขาพลาดไปแล้ว เย่เซวียนเฉินเป็นคนหยิ่งผยองขนาดไหน เขาจะไม่มีทางยอมให้ผู้หญิงของตัวเองถูกใครแย่งไปเด็ดขาด
ที่สำคัญที่สุด ฉันไม่ได้เป็นแฟนเธอสักหน่อย!
ความทุกข์นี้ฉันจะไปเล่าให้ใครฟัง? ฉันยังไม่เคยจับมือไป๋เจี๋ยเลย ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น ๆ เลย ตอนนี้ต้องมาแบกเรื่องใหญ่ขนาดนี้แทนเธอ พูดออกไปก็ไม่รู้ว่าจะขาดทุนแค่ไหน!