เจียงฟานถีบกู้ซานเหมยกระเด็นไปหนึ่งที ซูเหยารู้สึกประหลาดใจทันที
นางเอ่ยเตือนด้วยความแปลกใจว่า “เจียงฟาน เธอรู้หรือเปล่าว่านางเป็นใคร?”
“ไม่ว่าเป็นใคร แตะต้องเธอเมื่อไหร่ ฉันไม่มีทางยอมเด็ดขาด”
คำพูดเรียบง่ายของเจียงฟาน กลับเต็มไปด้วยความดุดัน
ซูเหยาได้ยินแล้วใจก็สั่นไหว
นับตั้งแต่กู้หยวนตายไป เจียงฟานเป็นผู้ชายคนที่สองที่พูดประโยคนี้กับนาง
หลายปีมานี้ แม้นางจะเปลี่ยนผู้ชายไปหลายคน แต่ล้วนเป็นเพียงความต้องการทางร่างกายเท่านั้น นางไม่ได้มองผู้ชายพวกนั้นอยู่ในสายตาเลย อย่างมากก็เป็นเพียงเครื่องมือ เป็นบันไดก้าวที่ช่วยให้นางบรรลุคุณค่าในชีวิต
แต่เจียงฟานต่างออกไป เขาไม่มีทั้งเงินและอำนาจ คำพูดที่จริงใจทำให้ซูเหยาไม่อาจสงบใจได้ชั่วขณะ นางไม่ได้สัมผัสถึงความรู้สึกของการได้รับการปกป้องจากผู้ชายเช่นนี้มานานแล้ว
ไม่คิดว่าเวลานี้ หมอตัวเล็กๆ ที่ไม่เด่นสะดุดตาคนนี้ จะทำให้ได้รับความรู้สึกนี้ได้
ซูเหยามองไปทางกู้ซานเหมยพลางกล่าว “นางเป็นน้าของเสี่ยวเยว่ เป็นพี่สาวแท้ๆ ของสามีคนแรกของฉัน และนางก็เป็นหัวหน้าใหญ่ของแก๊งปอหลานในเมืองเทียนเหมินด้วย กลุ่มของนางมีอิทธิพลใหญ่หลวง แค่พูดคำเดียวก็สามารถเอาชีวิตเธอได้”
“จริงเหรอ? เก่งขนาดนั้นเลย! งั้นก็ปล่อยให้นางมาเถอะ!” เจียงฟานไม่กลัวแม้แต่น้อย กลับพูดอย่างมั่นใจ “ถึงเวลานั้น ใครจะให้ใครตาย ยังไม่รู้แน่”
ซูเหยารู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
เจียงฟานที่อยู่ตรงหน้า ยังคงเป็นหมอหนุ่มยากจนที่ถูกคนกลั่นแกล้งอยู่เสมออย่างที่เคยรู้จักหรือเปล่า? นางสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงการเปลี่ยนแปลงในจิตใจของเจียงฟาน
ก่อนหน้านี้เจียงฟานเป็นหมอหนุ่มที่ไร้เงินไร้อำนาจ ถูกคนอื่นรังแกและกดขี่อยู่เสมอ ถึงจะมีอารมณ์ก็ไม่กล้าระเบิดออกมาโดยตรง แต่ตอนนี้เจียงฟานกลับแผ่อำนาจเต็มที่ กลิ่นอายสังหารแผ่ออกมาอย่างชัดเจน เรียกได้ว่ากล้าหาญยิ่งนัก