หลังจากนั้น เขาใช้ท่วงท่าที่ทรงพลังอย่างยิ่ง เหยียบลงบนหลังของเย่เซวียนเฉิน
"เมื่อกี้เธอไม่เก่งมากหรอกหรือไง? ทำไมตอนนี้กลับไม่เอาไหนล่ะ?"
เห็นเจียงฟานเป็นเช่นนี้ ทุกคนถึงกับตกใจสุดขีด
พวกเขาไม่อาจเชื่อได้เลยว่า เจียงฟานจะเอาชนะเย่เซวียนเฉินได้ และยังกล้าเอาเท้าเหยียบหลังของเขาอีกด้วย เพื่อหยามเกียรติ!
"นี่... ไอ้หมอนี่มันแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!"
เย่เซวียนเฉินถูกเหยียบอยู่ใต้ฝ่าเท้า เขาพยายามประคองร่างเพื่อจะลุกขึ้นยืน แต่เจียงฟานจะยอมให้เขาสมหวังได้อย่างไร ใช้แรงกดเพิ่มขึ้น เหยียบเขาไว้จนลุกก็ไม่ขึ้น
เย่เซวียนเฉินทำได้เพียงคำรามด้วยความแค้น!
เขานูนเส้นเลือดที่ขมับ พลางด่าทอ: "ไอ้สารเลว ข้าจะฉีกร่างเจ้าออกเป็นเสี่ยงๆ"
"หึ! จะฉีกร่างข้าเป็นเสี่ยงๆ อย่างนั้นก็ต้องลุกขึ้นให้ได้ก่อนสิ! ไอ้ขยะ!" เจียงฟานโต้กลับอย่างดูแคลน
อ๊าาา—!
เย่เซวียนเฉินคำรามอย่างบ้าคลั่ง ออกแรงจนสุดกำลัง ค่อยๆ พยุงร่างให้ลุกขึ้นทีละนิด
เห็นทีจะกดเย่เซวียนเฉินไว้ไม่อยู่ เจียงฟานจึงต้องถอยหลังสองสามก้าวเพื่อเข้าสู่ท่าเตรียมป้องกัน
เย่เซวียนเฉินที่ลุกขึ้นได้แล้ว ไม่รีรอแม้แต่น้อย พุ่งตรงเข้าชกใส่เจียงฟานทันที
"ดี! มาเลย!" เจียงฟานตวัดฝ่ามือออกไปหนึ่งที
แต่ฝ่ามือนี้ไม่ใช่ฝ่ามือวิชายุทธ์ธรรมดา กลับเหมือนการตบหน้าในชีวิตประจำวัน เหวี่ยงเข้ามาจากด้านข้าง
เห็นได้ชัดว่านี่คือการตบหน้า
จังหวะของการตบหน้า
เย่เซวียนเฉินตกตะลึงขึ้นมาทันที
"ไอ้สารเลว! กล้าดูถูกข้าถึงเพียงนี้!"
เย่เซวียนเฉินรีบเปลี่ยนท่าไม้ตายอย่างรวดเร็ว ย่อตัวลง แล้วกวาดขาเข้าจู่โจมช่วงล่างของเจียงฟาน
เจียงฟานรู้สึกได้ทันทีว่าน่องถูกกระแทกอย่างรุนแรง พลังนั้นราวกับจะฉีกร่างกระดูกขาของเขาออกเป็นเสี่ยงๆ
กัดฟันทนกับความเจ็บปวดอย่างที่สุด
เจียงฟานทรงตัวช่วงล่างให้มั่นคง เปลี่ยนทิศทางของพลัง จากบนลงล่างพุ่งตรงไปที่หัวของเย่เซวียนเฉิน