"ตุบ ตุบ ตุบ..."
ในขณะนั้นเอง ก็มีเสียงฝีเท้าหนักๆ ดังมาจากบันได
เสียงเบามาก
แต่ท่ามกลางความเงียบสงัดของทุกคนที่กลั้นหายใจ เสียงฝีเท้านั้นกลับชัดเจนอย่างยิ่ง
เย่เซวียนเฉินหยุดฝีเท้าอย่างประหลาดใจ แล้วหันกลับไปมองทางบันไดด้านหลัง
เขาสะดุ้งเฮือกใหญ่ ใบหน้าเผยสีไม่อยากเชื่อ
เพราะเจียงฟานที่เขาคิดว่าได้จัดการจนตายไปแล้วนั้น ตอนนี้กำลังเดินขึ้นบันไดมาทีละก้าว และปรากฏตัวต่อหน้าเขา
หืม?
นี่มันเรื่องอะไร?
ทันใดนั้น ความสงสัยก็เต็มไปหมดในหัวของเย่เซวียนเฉิน
แต่เหล่าแขกที่มุงดูอยู่กลับส่งเสียงร้องอย่างตกใจ
"ให้ตาย! ไอ้หนูนี่ชาตินี่แข็งจริงๆ! ขนาดนี้ยังไม่ตาย!"
"สุดยอด! กระดูกหักไปทั้งตัว กระอักเลือดออกมา ยังจะยืนขึ้นได้อีก"
"ดูท่าไอ้หนูนี่จะมีของดีอยู่จริงๆ นะ"
"..."
ซูเหยาเมื่อเห็นเช่นนั้นก็หยุดสะอื้น ในแววตาประกายความตื่นเต้น จ้องมองไปที่เจียงฟานนิ่ง ไม่หยุดให้กำลังใจเขาอยู่ในใจ เจียงฟาน สู้ๆ เข้าไว้!
ไป๋เจี๋ยที่สีหน้าไร้วิญญาณอยู่แต่แรก จู่ๆ ก็มีประกายแห่งความหวังฉายขึ้นมา น้ำตาไหลออกมาอีกครั้ง: "ดีเกินไป ดีเกินไป เขายังมีชีวิตอยู่..."
จักรพรรดิหญิงและหลงอู่ทั้งสองคนมีสีหน้าไม่อยากเชื่อ ตกตะลึงอย่างที่สุด
พวกเขาตกใจที่เจียงฟานสามารถทนรับการโจมตีของเย่เซวียนเฉินได้ถึงสี่ครั้ง เพราะในสายตาของนักยุทธ์ การโจมตีที่เย่เซวียนเฉินใช้กับเจียงฟานเมื่อครู่นั้น รุนแรงพอที่จะทำให้กระดูกและอวัยวะภายในของเจียงฟานแหลกสลายได้ทั้งตัว
แต่เจียงฟานไม่ได้ตาย และกลับลุกขึ้นยืนได้อีกครั้ง
นี่มันเป็นปาฏิหาริย์ซ้อนปาฏิหาริย์จริงๆ
หลงอู่พูดด้วยความดีใจ: "ดีเกินไป เจียงฟานไม่ตาย ไม่คิดเลยว่าร่างกายเขาจะแข็งแกร่งขนาดนี้!"