“ย้ายมาอยู่ที่นี่แล้วก็จะไม่เป็นไรเหรอ?”
“แค่อาการกำเริบยากขึ้น ไม่ได้หมายความว่าจะไม่กำเริบ” หยวนเป่าตอบ “อีกอย่าง คนที่ยอมออกจากดาวแม่มีน้อยมาก”
มันชี้ไปรอบ ๆ
“เมื่อกี้เธอยังบ่นว่าที่นี่ไม่มีเทคโนโลยีล้ำสมัยเลย คนที่ชินกับชีวิตบนดาวแม่ยิ่งไม่อยากทิ้งความสะดวกสบายพวกนั้นไป โดยเฉพาะผู้หญิง มีน้อยยิ่งกว่าที่จะยอมมาใช้ชีวิตบนดาวดั้งเดิม”
สีเฉียวเข้าใจแล้ว
เดิมทีก็มีน้อยอยู่แล้ว คนที่ยอมมาที่นี่ยิ่งน้อยเข้าไปใหญ่
ถ้าอย่างนั้นเธอกับเฉินเย่อยู่ที่นี่ จะไม่ยิ่งสะดุดตาหรือ?
เธอนึกถึงมนุษย์สัตว์ไม่กี่คนเมื่อครู่ขึ้นมา พอรู้ว่ามีผู้หญิงอยู่แถวนี้ พวกเขาก็แยกย้ายกันตามหา แม้เดินไปแล้วก็ยังไม่วางใจ ถึงกับย้อนกลับมาอีกรอบ
“แล้วพวกเราจะถูกจับคู่ด้วยไหม?”
“ชั่วคราวคงไม่”
“คงไม่?”
“พวกเธอไม่มีประวัติตัวตนในมิตินี้นี่” หยวนเป่าตอบ “ที่นี่ยังล้าหลังขนาดนี้ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีอุปกรณ์เชื่อมต่อระบบจับคู่หรือเปล่า”
สีเฉียวค่อยโล่งอกขึ้นมาหน่อย
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่าการเป็นคนไร้ทะเบียนก็มีข้อดีเหมือนกัน
เฉินเย่กลับถามว่า “ถ้าไม่มีระบบจับคู่อัตโนมัติ คนท้องถิ่นก็คงมีวิธีจัดการแบบอื่นใช่ไหม?”
“เรื่องนี้ต้องไปสัมผัสดูถึงจะรู้ แต่มีโอกาสสูงว่าใช่ ข้อมูลระบุว่าก่อนเข้าสู่ยุคดวงดาว ในหมู่มนุษย์สัตว์ก็มีผู้หญิงน้อยมาก ส่วนใหญ่เป็นการแต่งงานที่ผู้หญิงมีสามีหลายคน”
หยวนเป่าพูดต่อว่า “อีกอย่าง ผู้หญิงจำนวนมากยังไม่บรรลุนิติภาวะ ก็มีผู้ติดตามอยู่รอบตัวไม่น้อยแล้ว”