วันที่ 31 สิงหาคม หลินจื่อเซียวเก็บสัมภาระที่จะเอากลับไปโรงเรียนเรียบร้อย แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูอีกครั้ง
พี่สาวยังไม่ตอบข้อความ แต่เขาก็ถ่วงเวลาต่อไปไม่ได้แล้ว
“เจียเจีย มาช่วยยัดนี่เข้าไปหน่อย”
หลินฮุ่ยฟางเดินออกมาจากห้องครัว ในมือถือถุงอาหารไว้ใบหนึ่ง
“คุณอา ใส่ไม่ไหวแล้วจริง ๆ”
“ของแค่นี้จะเยอะอะไรนักหนา?”
หลินจื่อเซียวรูดซิปกระเป๋าเป้ให้เธอดู
สมุดแบบฝึกหัดอัดแน่นเต็มกระเป๋า ส่วนช่องว่างที่เหลือก็ถูกยัดด้วยของกินสารพัดอย่าง
หลินฮุ่ยฟางมองอยู่สองวินาที ก่อนส่งถุงให้สีเหวินหย่วน “เดี๋ยวถือไว้ในมือ ระหว่างทางจะได้กินด้วย”
หลินจื่อเซียวจนใจ ไม่ได้ขัดขืนอีก รับถุงอาหารใบนั้นมา
อย่างไรทุกครั้งก็เป็นแบบนี้
“คราวนี้พี่สาวลูกไปไกล คงกำลังยุ่งอยู่” สีเหวินหย่วนยกสัมภาระขึ้น “พวกเราไปก่อนเถอะ อย่าให้ไปลงทะเบียนสาย”
ในช่วงครึ่งเดือนที่มาอยู่ฐานที่มั่น เขาเจอพี่สาวน้อยกว่าตอนทักทายยามหน้าประตูเสียอีก
เดิมทีตกลงกันไว้ว่าวันนี้เธอจะมาส่งเขา แต่เมื่อคืนก่อนกลับมีธุระด่วนจนต้องออกไปอีก
“อืม”
หลินจื่อเซียวเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า
เพิ่งเดินลงมาถึงชั้นล่าง โทรศัพท์ก็สั่นติดกันสองครั้ง
【เจียเจีย คุณอาบอกว่าวันนี้ลูกไปโรงเรียน เก็บของครบหรือยัง?】
【ทำการบ้านเสร็จหมดแล้วใช่ไหม อย่าลืมทิ้งไว้ที่ฐานที่มั่นล่ะ!】
รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าหลินจื่อเซียวทันที เขาหยุดอยู่กับที่แล้วก้มหน้าพิมพ์ตอบ
【พี่ เสร็จธุระแล้วเหรอ?】