“ขอบเขตของบ้านนิรภัย แล้วจะแยกมิตรกับศัตรูยังไง?” เซี่ยถิงหลานจับประเด็นสำคัญได้ทันที
ระบบอธิบายว่า “ตอนผูกมัด พวกคุณแค่ต้องอยู่ภายในอาคารที่ผูกมัดเป็นบ้านนิรภัยก็พอ”
สีเฉียวรีบถาม “ผูกมัดกับบ้านตู้คอนเทนเนอร์ที่เราอยู่ตอนนี้ได้ไหม?”
“ได้ ขอแค่เป็นสิ่งก่อสร้างที่ไม่มีชีวิตก็พอ”
เสิ่นชิงเหอพิงโต๊ะ พลางถามเธอยิ้ม ๆ “ด้านนอกตู้คอนเทนเนอร์ดูหม่น ๆ ไม่ลองให้ฐานเตรียมบ้านหลังเล็ก ๆ ให้สักหลังล่ะ?”
“ฉันว่าที่นี่ก็ดีแล้วนะ ข้างในมีทุกอย่าง ห้องของฉันก็ตกแต่งสวยด้วย” สีเฉียวส่ายหน้า “อีกอย่าง ทุกคนอุตส่าห์เตรียมที่นี่ให้เรา ถ้าเปลี่ยนเป็นบ้านหลังเล็กจริง ๆ ก็ต้องรอให้ฐานเตรียมใหม่ ฉันไม่อยากให้เรื่องเมื่อคืนเกิดขึ้นซ้ำอีกแล้ว”
เธอหันไปมองเซี่ยถิงหลาน “คุณคิดว่ายังไง?”
“บ้านหลังนี้เหมาะแล้ว” เซี่ยถิงหลานตอบ “เก็บเข้าไปในมิติของคุณได้ เวลาเปลี่ยนที่พักก็พาไปด้วยกันได้ ภายนอกไม่สะดุดตา ส่วนข้าวของเครื่องใช้ กล้องวงจรปิด และอุปกรณ์ป้องกันข้างในก็พร้อมหมดแล้ว ไม่ต้องดัดแปลงใหม่”
ระบบแสดงข้อจำกัดทั้งหมดออกมาด้วย
บ้านนิรภัยไม่สามารถสร้างอาหาร น้ำ พลังงาน หรือการรักษาขึ้นมาเองได้ และจะไม่โจมตีเป้าหมายนอกเขตพื้นที่โดยอัตโนมัติ เมื่อตู้คอนเทนเนอร์ถูกเก็บเข้าไปในมิติ ขอบเขตปลอดภัยจะเข้าสู่ภาวะพักการทำงาน หากนำออกมาอีกครั้ง ต้องใช้เวลา 10 นาทีจึงจะกลับมาทำงาน
คิดจะหยิบออกมาเป็นโล่ไร้เทียมทานกลางวงต่อสู้กะทันหันนั้นไม่ได้
สีเฉียวคิดว่าแค่นี้ก็ดีมากแล้ว
อย่างน้อยต่อไปเวลานอนก็ไม่ต้องกลัวว่าตื่นมาแล้วจะเจอซอมบี้กำลังพังห้องของเธออยู่
“งั้นผูกมัดกับที่นี่เลย”
“แน่ใจไหม?”
“แน่ใจ”
บ้านตู้คอนเทนเนอร์ยาว 12 เมตร กว้าง 3 เมตร ชั้นเดียวสูง 2.6 เมตร และภายในสองชั้นเชื่อมถึงกันแล้ว ขอบเขตปลอดภัยมีตัวอาคารเป็นจุดศูนย์กลาง และมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 25 เมตร