กลับถึงฐานที่มั่นแล้ว สีเฉียวก็อยากทำอยู่แค่อย่างเดียว
อาบน้ำ แล้วก็นอน
เอาละ จริง ๆ ก็สองอย่าง
เธออาบน้ำล้างตัวตั้งแต่หัวจรดเท้าจนสะอาดเอี่ยม แม้แต่เป่าผมก็ยังไม่มีแรงค่อย ๆ เป่า เธอนั่งกอดไดร์เป่าผมอยู่ตั้งนาน สุดท้ายแม่ก็ต้องมารับไดร์ไปเป่าให้
“หลับตาไปก่อนนะ เป่าแห้งแล้วแม่จะปลุก”
สีเฉียวตอบรับเสียงอู้อี้
พอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ในห้องก็เหลือแค่เธอคนเดียว ผ้าห่มบางคลุมตัวอยู่ ม่านหน้าต่างก็รูดปิดเรียบร้อย
เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา
ห้าโมงสิบเจ็ดนาที
หลับไปนานจริง ๆ
ในกลุ่มแชตของทีมมีข้อความเข้ามาหลายข้อความแล้ว
เซี่ยถิงหลานกับคนอื่น ๆ ทยอยตื่นกันตอนบ่าย ก่อนถูกหลู่หมิงเจิ้งเรียกไปดูข้อมูลของผู้มีโอกาสตื่นพลังชุดแรก ส่วนหลัวจิ่งยังต้องไปส่งบันทึกอุปกรณ์เพิ่มเติม
หลินฮุ่ยฟางก็ฝากข้อความไว้ บอกให้เธอตื่นแล้วหาอะไรกินก่อน ไม่ต้องรอพวกเขาเลิกงาน
สีเฉียวบิดขี้เกียจ ในที่สุดก็หายงัวเงียเสียที
ไม่มีซอมบี้ ไม่มีสัตว์กลายพันธุ์
วันนี้ไม่ต้องฝึกด้วย
ดีจริง ๆ!
เธอลุกจากเตียง ล้างหน้า เปลี่ยนเสื้อผ้า เตรียมออกไปเดินเล่น
เพิ่งเปิดรายการข้อความ ก็เห็นรูปโปรไฟล์ของถังเยว่
【ไปทำงานต่างถิ่นนานเกินไปหรือเปล่า? ฉันแทบลืมไปแล้วว่าเธอหน้าตาเป็นยังไง】
ข้อความสุดท้ายส่งมาเมื่อวาน แต่เธอเหนื่อยจนไม่มีเวลาอ่าน และไม่มีแรงตอบ
เลื่อนขึ้นไปก่อนหน้านั้นก็มีข้อความถามว่าเธอกลับมาหรือยังบ้าง ส่งรูปอาหารมาให้ดูบ้าง พร้อมบอกว่าเมนูนี้อร่อยมาก อยากให้เธอได้ลองชิมด้วย