สวีหลานหันไปทางสีเฉียวแล้วพยักหน้า “ยังติดอยู่ที่ส่วนประกอบสำคัญ”
เธอส่งสัญญาณให้สีเฉียวเข้ามา แล้วดึงเก้าอี้ตัวหนึ่งมาให้เธอนั่ง
“ฟังความคืบหน้าตรงนี้ด้วยก็ได้ พอดีเลย มาดูว่าตอนนี้พวกเราทำถึงไหนแล้ว”
แม้จะมีสูตรครบถ้วนแล้ว แต่วัตถุดิบหลายอย่างในนั้นกลับไม่มีอยู่บนดาวครามเลย
ก่อนหน้านี้แต่ละทีมคัดเลือกพืชไปไม่น้อย บางชนิดมีส่วนประกอบใกล้เคียงกัน แต่ประสิทธิภาพที่ได้จริงกลับต่างกันมาก
ตัวอย่างที่เพิ่งส่งมาเมื่อวานมีคุณค่ามากทีเดียว เพียงแต่มีปริมาณน้อยเกินไป แถมยังต้องเก็บไว้ขยายพันธุ์ จึงหวังให้มีวัตถุดิบจำนวนมากในทันทีไม่ได้
ถังเยว่ชี้บันทึกบนโต๊ะ “ตัวอย่างหนึ่งพอทดสอบแยกเดี่ยวแล้วผลออกมาดี แต่พอใส่ลงในสูตรกลับไม่ได้ผล”
สีเฉียวมองตามนิ้วที่เธอชี้ไป
ดีจริง ๆ
ตัวอักษรแต่ละตัวก็อ่านออกอยู่หรอก แต่พอเอามาเรียงต่อกันกลับอ่านไม่รู้เรื่องเลย
เธอรีบเบนสายตากลับอย่างว่าง่าย “ต้องหาส่วนประกอบที่เหมือนกันเป๊ะเท่านั้นเหรอ?”
“ถ้าให้ผลลัพธ์ตามที่ต้องการก็ใช้ได้เหมือนกัน เพียงแต่ต้องตรวจสอบสัดส่วนกับความปลอดภัยใหม่ทั้งหมด”
สีเฉียวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ถ้าอย่างนั้น เชิญหมอที่เก่งด้านแพทย์แผนจีนมาช่วยดูได้ไหม?”
“แพทย์แผนจีนเหรอ?”
“อืม วัตถุดิบก็เป็นพืชเหมือนกัน พวกเขาคลุกคลีกับสมุนไพรมาตลอด จะรู้เรื่องบางอย่างที่พวกเรานึกไม่ถึงหรือเปล่า? อีกอย่าง พวกเขาน่าจะเข้าใจสรรพคุณทางยาได้ดีกว่าด้วย”
พูดถึงตรงนี้ เธอก็เริ่มรู้สึกเก้อเขินขึ้นมาเล็กน้อย