“เมื่อกี้ที่คุณพูดถึงเสี่ยวจ้าว เขาอยู่ที่ฐานด้วยเหรอ?” เธอนึกขึ้นได้กะทันหัน
“อยู่สิ เป็นผู้ช่วยของฉันด้วย”
“คนติดตามตัวน้อยของคุณตอนอยู่สถานีตำรวจน่ะเหรอ?” หานเฉิงเยว่ถามอย่างสงสัย
“ใช่เขานั่นแหละ” เฉินเยี่ยนตอบ
สีเฉียวยังจำหน้าของนายตำรวจเสี่ยวจ้าวได้
ตอนนั้นเธอกลัวแทบตาย กลัวว่าจะเอาไวรัสไปติดเขาเข้า
“ช่วงนี้เขายังถามถึงคุณอยู่เลย” เฉินเยี่ยนมองเธอ “พอรู้ว่าพวกคุณกลับมาอย่างปลอดภัยก็ยินดีมาก”
“ฉันก็คิดถึงเขาเหมือนกัน ไม่ได้เจอกันตั้งนาน” ถึงจะไม่ได้สนิทกันนัก แต่เธอกลับรู้สึกคุ้นเคยอยู่บ้าง
เสียงของท่านฉินดังมาจากในห้องประชุม “มากันครบแล้วหรือ? เข้ามาได้”
ทุกคนจึงหยุดคุย แล้วเดินตามเฉินเยี่ยนเข้าไป
ท่านฉินกับหลู่หมิงเจิ้งนั่งอยู่ก่อนแล้ว โจวหมิงหลี่หัวหน้าทีมแพทย์ก็อยู่ที่นั่นด้วย ตรงหน้าเขามีเอกสารหลายชุดวางแผ่อยู่
“คุณหมอโจว วันนี้ก็มาประชุมด้วยเหรอคะ?”
สีเฉียวแปลกใจ ปกติเวลาเจอเขาก็มักเป็นตอนที่เธอไปตรวจร่างกาย เธอชินกับการเรียกเขาว่าคุณหมอโจว ทั้งที่จริงแล้วเขาไม่ได้เป็นแค่หมอคนหนึ่ง
“อืม” โจวหมิงหลี่เงยหน้าขึ้น “คราวนี้มีคนตื่นพลังหลายคน มีบางเรื่องที่ต้องคุยกับพวกคุณต่อหน้า”
สีเฉียวพยักหน้า เลื่อนเก้าอี้ออกแล้วนั่งลง
เมื่อทุกคนนั่งที่แล้ว ท่านฉินจึงเริ่มพูด
“วันนี้มีเรื่องหลักอยู่สองเรื่อง เรื่องแรกคือการเพิ่มผู้พิทักษ์ เรื่องที่สองคือการตื่นพลังพร้อมกันของคนกลุ่มแรก”
สีเฉียวหันไปมองเฉินเย่โดยไม่รู้ตัว
ท่านฉินก็หันมาทางเธอเช่นกัน
“เฉินเย่ ผลการประเมินผ่านแล้ว สำหรับผู้พิทักษ์คนต่อไป พวกเรามีความเห็นว่าอยากให้คุณเข้าร่วม”