สหายคนนั้นมองเพียงแวบเดียว ก็สังเกตเห็นอารมณ์ที่เธอเก็บซ่อนไว้ไม่มิด
สีเฉียวไม่ได้ปิดบัง “เคยพบค่ะ ไม่นานมานี้เรายังได้คุยกันต่อหน้า แต่ท่านไม่เคยเห็นฉัน”
ปลายจอสงบนิ่งไปชั่วขณะ
สีเฉียวกล่าวต่อ “เรื่องที่ฉันกำลังจะพูดต่อไปนี้อาจไม่สะดวกเปิดเผยต่อคนนอก...”
คนที่อยู่อีกฟากของจอเข้าใจความหมายของเธอ ไม่ได้ซักถาม แต่สั่งให้บุคลากรที่ไม่จำเป็นออกจากห้องประชุม
เหลียงเซ่าผิงก็สั่งให้ทุกคนออกไปเช่นกัน
เขาสงสัยที่มาของคนทั้งเจ็ดมานานแล้ว ตอนนี้คำตอบอยู่ใกล้แค่เอื้อม กลับไม่ได้เร่งเร้าให้เธอพูด
สีเฉียวสูดหายใจลึก ยกโทรศัพท์มือถือขึ้นหันหน้าจอเข้าหากล้อง
【6 กรกฎาคม 2026】
“นี่คือวันที่พวกเรามาถึงที่นี่ แล้วได้พบพี่หลานกับคนอื่น ๆ”
ทันทีที่ได้ยินวันที่ ห้องประชุมก็เงียบสนิท
พวกเขาจดจำเวลาในวันที่วันสิ้นโลกมาเยือนได้อย่างชัดเจน วันที่ 22 กรกฎาคม 2036 ตอนนี้เวลาผ่านจากวันนั้นมาเกือบสองปีแล้ว
คนในจอไม่ได้พูดขึ้นมาทันที
เขามองสีเฉียว มือที่วางอยู่บนโต๊ะชะงักไป ผ่านไปหลายวินาทีจึงค่อย ๆ นั่งหลังตรง
“แม้วันสิ้นโลกจะมาเยือนในปี 2036 แต่ก่อนหน้านั้นโลกของเราก็เผชิญภัยพิบัติมาแล้วหลายครั้ง”
“ผมไม่รู้ว่าทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้หรือเปล่า แต่การปรากฏตัวของพวกคุณไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน บางทีอนาคตของพวกคุณอาจแตกต่างออกไป”
สีเฉียวสะท้านใจอย่างรุนแรง แต่พอมองเพื่อนร่วมทางข้างกาย น้ำเสียงของเธอก็หนักแน่นเปี่ยมศรัทธา “ต้องเป็นอย่างนั้นแน่นอน!”
สหายคนนั้นเงียบไปนาน ก่อนถามว่า “ประเทศของพวกคุณรู้ไหมว่าพวกคุณมาที่นี่”