อีกด้านหนึ่ง เหวินเซียวไม่ได้ร่วมวงสนทนากับพวกเขา เขาลงมือควักแก่นผลึกออกจากสมองซอมบี้อย่างคล่องแคล่ว
ระบบกล่าวว่า “โฮสต์ แก่นผลึกนี่ปนเปื้อนหนักมาก เกรงว่าซ่งอีเจินจะชำระล้างไม่ได้”
สีเฉียวจ้องแก่นผลึกในมือ “หยวนเป่า ในห้างไม่ใช่ว่ามีบริการชำระล้างแก่นผลึกแยกต่างหากหรือ? พอฉันมีแต้มแล้ว แก่นผลึกก้อนนี้ก็ชำระล้างได้ใช่ไหม?”
“ได้สิ แค่ราคาไม่ถูกเท่านั้นเอง” ระบบพูดจบก็ขยิบตาให้เธอ “แต่โฮสต์ยังจำคลังเก็บของระบบที่ฉันเช่าไว้ได้ไหม?”
“จำได้สิ”
“ถ้าผลประเมินภารกิจได้ระดับเอส ตอนสรุปผลก็ชำระล้างสิ่งของในคลังเก็บของระบบได้ฟรี ถ้าได้ระดับเอสเอส นอกจากของในคลังแล้ว ยังชำระล้างสิ่งของที่อยู่นอกคลังได้อีก 50 เปอร์เซ็นต์ ถ้าได้ระดับเอสเอสเอส ก็ชำระล้างได้ทั้งหมดเลย”
สีเฉียวชะงักไป “มีความสามารถแบบนี้ด้วยเหรอ? ทำไมก่อนหน้านี้นายไม่เคยบอก?”
“ก่อนหน้านี้เราไปแต่ตำแหน่งมิติระดับต่ำ ไม่จำเป็นต้องใช้ความสามารถชำระล้างสักหน่อย” ระบบตอบอย่างไม่รู้สึกรู้สา “ของที่เอากลับมาก็ไม่ได้ปนเปื้อนจากตำแหน่งมิติ แล้วจะให้ฉันพูดเรื่องนี้ไปทำไม?”
เจียงหลินชวนดันแว่น “ตอนนี้ในคลังเก็บของระบบมีอะไรอยู่บ้าง?”
“ส่วนใหญ่เป็นเสบียงสำรอง ย้ายเข้าไปเก็บในมิติของเฉียวเฉียวก่อนได้” เห็นได้ชัดว่าเซี่ยถิงหลานก็นึกถึงเรื่องนี้เช่นกัน “เอาแก่นผลึกก้อนนี้ใส่เข้าไปด้วย”
“ของอื่นที่ปนเปื้อนหนักและยังจัดการไม่ได้ชั่วคราว ก็ใส่ไว้ในคลังเก็บของระบบก่อน” เจียงหลินชวนเสริม
ผลการประเมินยังไม่ออก พวกเขาจึงยังไม่รู้ว่าจะได้ระดับเอส เอสเอส หรือเอสเอสเอส