การแข่งขันรอบที่สามเริ่มขึ้น บริเวณฝึกซ้อมเงียบกริบลงทันที
สีเฉียวแพ้ไปแล้วสองครั้ง ความแตกต่างด้านประสบการณ์ไม่ใช่สิ่งที่จะชดเชยได้ในเวลาอันสั้น
ถ้าอยากชนะในรอบนี้ เธอทำได้เพียงทุ่มข้อได้เปรียบทั้งหมดของตัวเองออกมา ทั้งปฏิกิริยาตอบสนอง การตัดสินใจ รวมถึงพละกำลัง ความเร็ว และแรงที่มากพอ
คราวนี้หลัวจิ่งชะลอจังหวะลง
ผ่านไปสองรอบ เขาเสียพละกำลังไปไม่น้อย สีเฉียวเร็วเกินไป แถมยังแข็งแรง หากเขาร้อนใจขึ้นมา ก็อาจเปิดช่องให้เธอฉวยโอกาสได้
เขาอยากตั้งหลักให้มั่นคง แต่สีเฉียวไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้น ทันทีที่รอบสามเริ่ม เธอก็พุ่งเข้าใส่
ไม่มีการหยั่งเชิง และไม่รอให้หลัวจิ่งลงมือก่อนอีกต่อไป
หมัด ศอก เข่า กระหน่ำต่อเนื่องไม่ขาดสาย สิ่งที่เธอเรียนรู้มายังมีไม่มาก ท่วงท่าก็ห่างชั้นจากความช่ำชองของหลัวจิ่ง แต่รวดเร็วเสียจนแทบไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้หายใจ
หลัวจิ่งปัดป้องกระบวนท่าแรกได้ แขนชาจากแรงกระแทก พอเบี่ยงตัวหลบกระบวนท่าที่สอง สีเฉียวก็ไล่ตามมาถึงตรงหน้าแล้ว
เหวินเซียวกล่าวว่า “เธอฝืนแบบนี้ได้ไม่นานหรอก”
เจียงหลินชวนหัวเราะ “แต่หลัวจิ่งก็ทนได้อีกไม่นานเหมือนกัน”
ก่อนหน้านี้สีเฉียวเคยประลองกับเซี่ยถิงหลาน และถูกเขาทุ่มลงพื้นมาไม่รู้กี่ครั้ง
ตอนนั้นเธอเอาแต่คิดว่าจะมองท่าของเขาให้ชัดก่อน แล้วค่อยหาทางรับมือ แต่ส่วนใหญ่ยังไม่ทันคิดออก ตัวก็ลงไปนอนอยู่บนพื้นแล้ว
เซี่ยถิงหลานเคยบอกว่า บางครั้งก็ไม่จำเป็นต้องใช้ลูกเล่นมากมาย โดยเฉพาะเมื่อต้องเจอกับคนที่มีประสบการณ์เหนือกว่าตนมาก