การพบปะสิ้นสุดลง ภาพบนโต๊ะหินเลือนหายไป
เจียงหลินชวนกล่าวขอบคุณอย่างจริงใจ
“คุณช่วยพวกเราไว้มากพอดูเลย พวกเราบังเอิญเอาหนังสือแพทย์มาด้วยสองสามเล่ม ข้างในมีวิธีจำแนกและใช้สมุนไพร อยากมอบให้คุณ ไม่รู้ว่าจะเป็นประโยชน์ไหม”
อู๋ตั๋วเงยหน้าขึ้น
“หนังสือแพทย์หรือ?”
สีเฉียวรีบค้นหาจากมิติส่วนตัว ฐานที่มั่นเตรียมข้อมูลมาไม่น้อย ก่อนออกเดินทางเสิ่นชิงเหอยังจัดหนังสือทางการแพทย์ไว้ชุดหนึ่งเป็นพิเศษ ในนั้นมีคู่มือภาพสมุนไพรด้วย
เธอหยิบออกมาสองเล่ม วางตรงหน้าอู๋ตั๋ว
ชายชราเช็ดมือก่อนเปิดหนังสือ
อ่านไปได้เพียงสองหน้า เขาก็หยุดแล้วชี้ภาพหนึ่งในนั้นพลางถามว่า “นี่คือสมุนไพรจากถิ่นของพวกคุณหรือ?”
“ใช่ค่ะ” เสิ่นชิงเหอมองเขา “คุณรู้จักหรือครับ?”
อู๋ตั๋วไม่รีบตอบ กลับหยิบต้นสมุนไพรต้นหนึ่งจากตะกร้ายาข้างกายมาวางไว้ข้างหน้าหนังสือ
สีเฉียวก้มลงมอง
เหมือนกันจริง ๆ!
เพียงแต่ต้นในหนังสือมีขนาดเล็กกว่ามาก ส่วนต้นที่วางอยู่ข้างกันนี้ ใบใหญ่กว่ากันหลายเท่า
อู๋ตั๋วเอ่ยชื่อสมุนไพรออกมาอีกชื่อ ซึ่งแตกต่างจากในคู่มืออย่างสิ้นเชิง
“แถวนี้เก็บได้บ่อย ผมเคยใช้กับคนเจ็บ”
เขาพลิกหน้าต่อไป ยิ่งอ่านก็ยิ่งจดจ่อ
ภาพวาดเหล่านี้ละเอียดมาก ทั้งใบ ลำต้น ราก ดอก และผล บางชนิดแรก ๆ เขาจำไม่ได้ แต่พอสังเกตให้ดี ก็พอนึกออกว่าเคยเห็นที่ไหน
“หน้านี้เขียนว่าอะไร?”
เสิ่นชิงเหอจึงนั่งลงข้างเขา แล้วเลือกเล่าคำอธิบายในหนังสือให้ฟัง
ก่อนหน้านี้เวลาอู๋ตั๋วจัดการสมุนไพร ส่วนใหญ่ก็แค่ตำให้แหลกแล้วพอกแผล หรือไม่ก็ต้มกับน้ำ