“หมายถึงสิ่งที่มุดเข้าไปในร่างฉันก่อนส่งตัวมาน่ะเหรอ?”
“ใช่” ระบบขยายภาพผลการตรวจสอบให้ใหญ่ขึ้น “หลังจากมิตินี้เกิดการเปลี่ยนแปลงผิดปกติ กฎแห่งเวลาและอวกาศก็พันเกี่ยวกันจนเกิดเป็นมัน ตอนนี้มันผูกติดกับพลังควบคุมเวลาของคุณแล้ว เอาออกมาก็ไม่ได้ แยกจากกันก็ไม่ได้”
ด้านบนสุดของหน้าจอสีทอง ค่อย ๆ ปรากฏอักษรขึ้นมาสี่ตัว
【แก่นกาลเวลา】
“ตอนนี้มันมีชื่อนี้แล้ว”
สีเฉียวหลับตาลง ลองสัมผัสดู
พลังควบคุมเวลาของเธอยังคงว่างเปล่า ไม่อาจดึงพลังออกมาใช้ได้แม้แต่น้อย แต่ลึกลงไปในพลังนั้น มีบางสิ่งที่พิเศษมากเพิ่มขึ้นมาจริง ๆ
ราวกับมีใครฝังอัญมณีที่มองไม่เห็นเอาไว้ข้างใน
มั่นคงแน่นหนา
เธอลองแตะดู
ไม่มีปฏิกิริยา
ลองแตะอีกครั้ง
ก็ยังไม่มีปฏิกิริยา
“มันพังหรือเปล่า?”
ระบบแทบจะร่วงตกลงมาจากหน้าจอ
“ไม่พัง! แค่ไม่มีพลังงานแล้ว!”
พลังแห่งกฎเกณฑ์สายนั้นแทบจะสูญสิ้นพลังทั้งหมดไปเพื่อดึงโลกทั้งใบกลับไปเมื่อหนึ่งปีก่อน ส่วนที่เหลือในท้ายที่สุดควบแน่นเป็นแก่นกลาง แล้วติดตามสีเฉียวออกจากโลกใบนั้นมา
“งั้นตอนนี้ฉันก็ยังทำให้เวลาย้อนกลับไม่ได้ใช่ไหม?” สีเฉียวถาม
ระบบเบิกตากลม “โฮสต์ อยากย้อนกลับไปที่ไหน?”
“ฉันแค่ถามเฉย ๆ”
“เรื่องนี้ถามส่งเดชไม่ได้นะ!” เด็กน้อยรีบร้อนจนหมุนคว้างอยู่ในหน้าจอรอบหนึ่ง “การควบคุมเวลาเป็นเรื่องอันตรายมาก ยิ่งตอนนี้คุณยังอ่อนแออยู่ด้วย”
“ตอนนี้มันทำได้แค่ช่วยให้คุณรับรู้การไหลของเวลาและจุดสำคัญพิเศษในห้วงเวลาเท่านั้น พอพลังควบคุมเวลาของคุณแข็งแกร่งขึ้น มันถึงจะค่อย ๆ ฟื้นคืน ส่วนในอนาคตจะทำอะไรได้บ้าง คุณต้องลองค้นหาด้วยตัวเอง”