วันสุดท้ายที่ต้องอยู่ในตำแหน่งมิติ
หลังมื้อกลางวัน สีเฉียวก็นั่งยอง ๆ อยู่ข้างแปลงนาอย่างกลัดกลุ้ม
ฟักทองเยว่ลู่โตจนมีขนาดเท่าลูกบาสเกตบอลแล้ว แต่ระดับความสุกหยุดอยู่ที่ 84% ไม่ขยับอีกเลย
【ผลของปุ๋ยพืชผลชั้นสูงหมดลงแล้ว ฟักทองเยว่ลู่หยุดเติบโต】
【กรุณาใช้น้ำพุจันทราโดยเร็ว】
สีเฉียวนั่งยองอยู่ตรงหัวแปลง จ้องหน้ากับระบบตาไม่กะพริบ
“เสี่ยวถงถง ไม่มีทางอื่นจริง ๆ เหรอ?”
“ไม่มี”
“เสี่ยวถงถงที่เก่งที่สุดในโลก ช่วยยืดหยุ่นให้หน่อยไม่ได้เหรอ?”
เจ้าหนุ่มน้อยวาดกากบาทใหญ่ตรงหน้าอก “ไม่ได้จริง ๆ ตอนนี้ฉันยังอยู่ในบัญชีดำ ไม่มีสิทธิ์ซื้อเชื่อ แถมยังไม่มีสิทธิ์ซื้อของด้วย”
ตัวระบบเองก็สิ้นหวังเหมือนกันนะ!
“ฉันหวังแค่จะใช้โอกาสนี้คืนหนี้ให้หมด แล้วก็เหลือคะแนนไว้ซื้อของได้บ้าง!”
“เฮ้อ...” สีเฉียวถอนหายใจ
เจ้าหนุ่มน้อยเองก็หนักใจเหมือนกัน ของที่ระบบรับซื้อคืนคราวก่อนแม้จะได้คะแนนมา แต่ไม่คิดเลยว่าต้องรอให้ตำแหน่งมิติสรุปบัญชีก่อนถึงจะได้รับคะแนน
“เฮ้อ...” ระบบถอนหายใจ
หนึ่งคนหนึ่งระบบดูราวกับเห็ดสองดอกที่เหี่ยวเฉาหงอยเหงา
ตอนเซี่ยถิงหลานกลับมา ภาพที่เห็นก็คือสีเฉียวในสภาพนั้น
ขากางเกงของเขาเปื้อนโคลนไปหมด ตรงปลายแขนเสื้อก็มีรอยเปื้อนอยู่ปื้นหนึ่ง
สีเฉียวเงยหน้าขึ้น “บ่อที่สองเจอน้ำแล้วเหรอ?”
“เจอน้ำแล้ว”
เธอลุกพรวดขึ้นมาทันที “จริงเหรอ?”
“จริง ชาวบ้านเลือกตำแหน่งกันเอง ส่วนการหย่อนก้านเจาะก็ผลัดกันทำ ฉันแค่คอยดูอยู่ข้าง ๆ แล้วเตือนเป็นครั้งคราว”
ฟังดูเหมือนง่าย แต่ขั้นตอนจริงไม่ได้ราบรื่นขนาดนั้น
ตอนเริ่มเจาะครั้งแรกในตอนเช้า ดินที่ขุดขึ้นมาแห้งและแข็งมาก หลัวซานไม่ยอมแพ้ เปลี่ยนไปขุดอีกจุด แต่ก็ยังไม่เจอน้ำ