สุ่มสกินได้มิติซอมบี้ ฉันเลยส่งมอบให้รัฐ

ตอนที่ 241 คะแนนประเมินโดยรวมระดับเอสเอส

6 นาที· 1.4K คำ

“พวกเราไม่ได้โลภหรอก แต่ในประเทศเรามีคนบางคนที่โลภจริง ๆ”

หลัวจิ่งบ่นพึมพำ เมื่อคืนเขาไถโทรศัพท์อยู่นาน

เขายังเข้าไปดูเว็บต่างประเทศด้วยว่าคนพวกนั้นพูดถึงเรื่องนี้ยังไง ผลคือโมโหจนแทบลุกขึ้นไปแฮ็กเว็บไซต์

“พวกคุณดูสิ พูดอะไรกันเนี่ย”

เขาเปิดกระทู้ที่บันทึกไว้เมื่อคืน แล้วยื่นโทรศัพท์ให้สีเฉียว

โพสต์บนสุดมีภาพยานของพวกเขาประกอบอยู่ แต่วิดีโอกลับถูกตัดมาแค่ไม่กี่วินาที

【เห็นชัด ๆ ว่าเป็นเทคนิคพิเศษ ไม่มีใบพัด ไม่มีเปลวไฟพ่นออกมา แล้วของแบบนี้จะลอยนิ่งอยู่ได้ยังไง? คราวหน้าหาคนที่รู้ฟิสิกส์มาทำเถอะ】

【ถ้าเป็นของจริง ทำไมก่อนหน้านี้ถึงไม่มีข่าวเลย? พวกเขาไม่มีทางทำวิจัยพวกนี้สำเร็จขึ้นมาเองได้หรอก แหล่งที่มาของเทคโนโลยีก็อธิบายไม่ชัด】

【ฉันสนใจมากกว่าว่าพวกเขาปิดบังอะไรไว้บ้าง ถ้าวันนี้เอายานบินแบบนี้เข้าไปในภูเขาได้ พรุ่งนี้ก็เอาไปบินเหนือหัวใครก็ได้ มันเป็นภัยต่อมนุษยชาติชัด ๆ】

“ดูสิ คนพวกนี้ไม่เหลือศักดิ์ศรีกันแล้วหรือไง”

【ทั้งระบบขับเคลื่อน วัสดุ และระบบควบคุม ควรให้ผู้เชี่ยวชาญนานาชาติตรวจสอบ เทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยของมนุษยชาติ ไม่ควรถูกประเทศเดียวผูกขาด】

สีเฉียวอ่านแล้วถึงกับทำหน้างง

เดี๋ยวนะ นี่เริ่มเล็งสมบัติของพวกเราแล้วเหรอ?

หลัวจิ่งชี้ให้เธอดูเป็นพิเศษ “คนที่บอกว่าเป็นเทคนิคพิเศษนี่ด่าซะสนุกปาก แต่ทีหลังยังโพสต์อีกว่าอยากให้เราเปิดเผยเทคโนโลยี ของปลอมยังจะเอาอีก!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป