แต่พี่เฉินพูดถูก ของอร่อยขนาดนี้ก็ต้องกินตอนร้อน ๆ
เธอคีบอาหารเข้าปากอีกคำ กินอย่างเอร็ดอร่อยพลางไม่ลืมชวนแขกด้วย
「คุณไลอัน ลองชิมจานนี้สิคะ เพิ่งเก็บมาเมื่อกี้เอง อ่อนกรอบมาก」
ไลอันรับคำ ก่อนคีบขึ้นมาหนึ่งคำ
อ่อนกรอบจริง ๆ ผัดง่าย ๆ แต่กลับหวานสดชื่นและอร่อย
ระหว่างกิน มือที่กำลังเอื้อมไปหยิบกับข้าวตรงหน้าก็ชะงักลงกะทันหัน
ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ในแปลงผัก เขาเพียงรู้สึกว่าพลังจิตผ่อนคลายลงเล็กน้อย
ความทรมานแบบนั้นติดตามเขามานานเหลือเกิน แต่ในเวลานี้เขากลับพบว่าอาการปวดทุเลาลงมาก
ไลอันวางมือลงช้า ๆ
หรือว่าดาวเถื่อนจะมีประโยชน์จริง ๆ?
ไม่สิ ไม่ถูกต้อง! ถ้าเป็นเพราะดาวเถื่อนจริง เขาคงรู้สึกได้ตั้งนานแล้ว
เขามองกับข้าวตรงหน้า ก่อนคีบเพิ่มอีกหน่อย
อาการปวดตื้อในศีรษะที่เป็นมานานพลันเบาบางลงอีก
ไลอันหลับตาลง ลองกระตุ้นพลังจิตขึ้นมาเล็กน้อย
ช่วงนี้พลังจิตของเขาควบคุมได้ยากขึ้นเรื่อย ๆ แค่ใช้นิดเดียวก็ทำให้ปวดหัว บางครั้งอาการหนักถึงขั้นตามัว
ตอนนี้ยังรู้สึกถึงแรงติดขัดที่คุ้นเคย แต่เห็นได้ชัดว่าไม่ทรมานเหมือนก่อน
เขาลองอีกครั้ง แม้แต่ลมหายใจก็ยังผ่อนเบาลง
「ไลอัน?」ในที่สุดอู๋ตั๋วก็สังเกตเห็นความผิดปกติ 「เป็นอะไรไป?」
เขาไม่ได้ตอบทันที กลับคีบกับข้าวกินเพิ่มอีกหลายคำอย่างตื่นเต้น
「พลังจิตมีปัญหาเหรอ?」อู๋ตั๋ววางตะเกียบลง
「เปล่า」ไลอันรีบส่ายหน้า 「กลับดีขึ้นต่างหาก」
พูดจบ เขาเองยังรู้สึกเหลือเชื่อ
สีเฉียวมองมา สีหน้าสงบนิ่ง
ไลอันสบตาเธอ ภาพตอนเดินชมแปลงผักเมื่อครู่พลันผุดขึ้นมาในหัว