เช้าวันถัดมา เฉินเย่ถือเนื้อแห้งที่เซี่ยถิงหลานทำไว้ถุงหนึ่งไปยังถ้ำของลั่วฝู
ยังไม่ทันเดินไปถึง หลินหลินก็โผล่หน้าออกมาจากปากถ้ำข้างทาง
「พี่เฉิน วันนี้ฝึกกันอีกไหม」
เด็กหญิงตัวน้อยยืนกรานจะเรียกเธอแบบนี้ เฉินเย่เคยแก้ให้หลายครั้ง แต่พอหันหลังไปก็ได้ยินเสียงเรียกพี่สาวอย่างสนิทสนมอีกครั้ง
เฉินเย่จึงปล่อยตามใจเธอ
「ฝึกสิ แต่ฉันต้องไปคุยธุระกับลั่วฝูก่อน」
หลินหลินรีบหลบทาง แล้วโบกมือเรียกลงไปข้างล่าง ลูกสัตว์เพศผู้หลายคนที่กำลังวิ่งเล่นอยู่บนลานโล่ง พอเห็นเธอเรียกก็วิ่งกรูกันเข้ามาทีละคน
เฉินเย่หันกลับไปมอง
ดี ไม่มีใครขาด มาครบทุกคน
ลั่วฝูได้ยินเสียงแล้ว จึงออกมาต้อนรับที่ปากถ้ำ
「มาทั้งทีทำไมยังเอาของมาด้วยล่ะ กินมื้อเช้าแล้วหรือยัง รีบเข้ามาก่อน」
「กินแล้ว ลองชิมนี่ดูสิ」เฉินเย่วางเนื้อแห้งลง 「ถิงหลานทำไว้ ฉันกับเฉียวเฉียวและคนอื่น ๆ จะออกไปข้างนอกสักสองสามวัน มีเรื่องอยากขอให้ช่วยหน่อย」
รอยยิ้มบนใบหน้าลั่วฝูชะงักไป
「จะไปแล้วเหรอ」
「แค่ไปตามหาของอย่างหนึ่ง」
จากนั้นเฉินเย่ก็เล่าเรื่องที่ปลูกพืชไว้ในแปลง และจำเป็นต้องหาคนมาช่วยดูแลระหว่างที่พวกเธอไม่อยู่
「เราจะให้เนื้อสัตว์เป็นค่าตอบแทนคนที่มาช่วย ส่วนวิธีดูแล เดี๋ยวอธิบายให้ฟังให้ชัดเจนก่อน」
「ฉันนึกว่าเรื่องอะไรเสียอีก」ลั่วฝูโล่งใจ 「แค่ไม่กี่วัน ให้คนไปดูสักหน่อยจะยากอะไร ยังจะให้เนื้อพวกเราอีก」
「ไม่ใช่แค่ไปดูอย่างเดียวนะ ยังต้องตักน้ำกับถอนวัชพืชด้วย」เฉินเย่กล่าว 「พวกเราจะไปกันหมด งานพวกนี้เลยต้องรบกวนพวกคุณแล้ว」