เมื่อเห็นว่าปล่อยให้ผู้หญิงเข้าไปแค่สองคน เขาก็เริ่มสัมผัสได้ถึงอันตราย
แต่ก็ไม่ได้ให้หญิงสาวเข้าไปด้วย ไม่ใช่ว่าจะให้ผู้หญิงทุกคนเข้าไปเสียหน่อย
ครูหลี่กอดอกมองพวกเขา «หูหนวกหรือไง ไม่ได้ยินที่ฉันพูดหรือ?»
หวังเยว่เยว่หวาดกลัวมาก เธอดึงแขนเสื้อกัวเหยาไว้ กัวเหยาจึงพาเธอไป «ไปกันเถอะ»
ภารกิจนี้มีชื่อว่าห้องผู้อำนวยการ พวกเธอต้องเข้าไปข้างในเท่านั้น ถึงจะรู้ว่ามีเนื้อเรื่องอะไรและมีความลับอะไรซ่อนอยู่
ผลักประตูเข้าไป ก็พบว่าข้างในมืดสนิท แต่ทั้งสองก็ยังเดินเข้าไป
ทันทีที่เข้าไป ประตูก็ปิดลงอย่างกะทันหัน
ทั้งที่ไม่มีใครปิด ประตูกลับปิดลงเอง
แต่ในด่านผีสางน่าสะพรึงกลัว เรื่องแบบนี้ถือเป็นเรื่องปกติ
ซูเฉินหยางที่ยืนอยู่นอกประตูใจเต้นระทึก ตรงหน้ายังมีครูที่เป็นเอ็นพีซีอยู่ พวกเขาจึงไม่อาจทำอะไรบุ่มบ่ามได้
ครูหลี่ยืนอยู่พักหนึ่ง ดูเหมือนจะเหนื่อยแล้วจึงนวดขมับ ก่อนพูดว่า «ยืนให้ดี อย่าให้ฉันได้ยินเสียงเอะอะในห้องทำงาน»
พูดจบเธอก็เดินลงไปชั้นล่าง ห้องพักครูอยู่ที่ชั้นล่าง
ส่วนชั้นนี้…
นอกจากห้องที่มีประตูบานใหญ่ที่สุดซึ่งเป็นห้องผู้อำนวยการแล้ว ที่อื่นก็ดูเหมือนจะเป็นห้องเก็บเอกสารทั้งหมด!
พอครูหลี่จากไป อูเล่อก็เอนตัวพิงกำแพงอย่างเกียจคร้าน
ซูเฉินหยางถามเสียงเบา «พวกเธอเข้าไปแล้ว ทำยังไงดี?»
อูเล่อว่า «รีบฉวยเวลาไปค้นห้องอื่นให้ทั่ว ไม่งั้นก็หมดโอกาสแล้ว»
ซูเฉินหยางเข้าใจทันที «พวกเธอช่วยถ่วงเวลาอยู่ข้างในได้ ข้างในมีอะไร พวกเธอจะตกอยู่ในอันตรายไหม?»