เอาชีวิตรอดด้วยฉัน? ฉันเป็น NPC ไม่ใช่ผู้เล่นนะ

ตอนที่ 37 พึ่งฉันเพื่อเอาชีวิตรอดงั้นหรือ? ฉันเป็นเอ็นพีซี ไม่ใช่ผู้เล่นนะ

6 นาที· 1.4K คำ

ภารกิจหลบหนี ระยะเวลาการเอาชีวิตรอด เนื้อเรื่องในดันเจี้ยนเลวร้ายลง

ทุกถ้อยคำทำให้พวกเขาตั้งตัวไม่ทัน

กัวเหยาหน้าซีดเผือด “เนื้อเรื่องในดันเจี้ยนเลวร้ายลง...” นี่คือสิ่งที่เธอกลัวจะได้ยินที่สุด

ซูเฉินหยางนึกขึ้นได้ทันที “อีก 3 ชั่วโมงก็จะมืดแล้ว” เขามองจงรุ่ยที่ยืนอยู่ไม่ไกล

หมอกหนาทึบปกคลุมไปทั่ว หากยืนห่างกันเพียงนิดเดียวก็เห็นใบหน้าไม่ชัด เหลือเพียงเค้าโครงร่างคนเลือนราง

ซูเฉินหยางรู้ว่าจงรุ่ยก็กำลังมองเขา อีกฝ่ายเป็นเหมือนสัตว์ร้ายในม่านหมอก พร้อมจะกัดหัวผู้เล่นได้ทุกเมื่อ

หวังเยว่เยว่ถามว่า “พี่เหยา ภารกิจใหม่หมายความว่ายังไง? พวกเราจะมีชีวิตรอดได้แค่ 8 ชั่วโมงเหรอ?”

กัวเหยาพยักหน้าแล้วตอบว่า “ถ้าผ่านไป 8 ชั่วโมงแล้วยังออกจากดันเจี้ยนไม่ได้ พวกเราก็ต้องติดอยู่ที่นี่ตลอดไป แต่พวกเราอาจอยู่ไม่ถึง 8 ชั่วโมงด้วยซ้ำ...”

อีก 8 ชั่วโมงก็จะเที่ยงคืน

กัวเหยาสิ้นหวัง “เนื้อเรื่องในดันเจี้ยนเลวร้ายลง มักเกิดขึ้นในดันเจี้ยนขนาดใหญ่ พวกเอ็นพีซีจำนวนมากจะกลายพันธุ์ขึ้นมาโดยไม่มีเงื่อนไขกระตุ้น แล้วไล่ล่าสังหารผู้เล่นอย่างบ้าคลั่ง”

แม้เธอไม่เคยเจอมาก่อน แต่ก็เคยได้ยินคนในกิลด์พูดถึง

เธอน่าจะนึกได้ตั้งแต่แรกแล้ว สถาบันประจำเกาะโดดเดี่ยวมีเอ็นพีซีมากมาย แถมยังมีบอสทั้งเล็กและใหญ่ นี่เป็นดันเจี้ยนขนาดใหญ่ที่เห็นได้ชัดมาก

แต่เพราะตอนเข้าดันเจี้ยนมา ทุกคนล้วนเป็นผู้เล่นใหม่ กัวเหยาจึงไม่ได้คิดไปถึงเรื่องนี้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป