ทางนี้
ซูหนัวหานไม่รู้เรื่องความขัดแย้งที่เกิดขึ้น ณ จุดอยู่อาศัยของเหล่าเยาวชนเทิดวิชาการเลย
เธอเข็นจักรยานมาถึงหน้าคลังสินค้าเก่า
ราตรีมาเยือนแล้ว โชคดีที่คืนนี้แสงจันทร์กระจ่างใส แสงจันทร์นวลผ่องสาดลงบนถนนดิน ส่องให้เห็นทางที่เธอกำลังเดินไป
อาศัยแสงจันทร์ เธอเปิดประตูคลังสินค้า
คลินิกที่ดัดแปลงจากคลังสินค้าเก่าหลังนี้แม้จะเรียบง่ายไปสักหน่อย แต่เมื่อปรับปรุงตามแบบที่เธอวาดไว้แล้ว ก็พอจะดูเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา
ที่ลานด้านนอก เธอให้คนทำเก้าอี้ไม้ไว้สองตัว เพื่อให้คนไข้ที่มารักษาได้นั่งรอคิว
เดิมทีห้องด้านในของคลินิกเป็นห้องขนาดสามสิบกว่าตารางเมตร แต่ตามคำขอของเธอจึงแบ่งออกเป็นสองห้อง
ห้องด้านนอกเป็นห้องตรวจ วางตู้ยาและโต๊ะตรวจไว้ ส่วนห้องด้านในมีเตียงไม้กระดานเรียบง่ายหนึ่งหลังกับกล่องไม้ใบเล็กหนึ่งใบ
เพราะเพิ่งซ่อมแซมเสร็จใหม่ ๆ ภายในคลินิกจึงอบอวลไปด้วยกลิ่นไม้ฉุนเข้มข้น
ซูหนัวหานวางสัมภาระลง แล้วตรวจดูประตูหน้าต่างโดยรอบก่อน
ประตูไม้เก่าที่มีอยู่เดิมถูกเปลี่ยนเป็นบานใหม่แล้ว แข็งแรงแน่นหนาดี ส่วนหน้าต่างที่เดิมปิดด้วยกระดาษก็เปลี่ยนเป็นหน้าต่างไม้แล้วเช่นกัน
ลมยามค่ำพัดลอดช่องว่างเข้ามา พากลิ่นหอมสดชื่นของชนบทมาด้วย
เธอหยิบผ้านวมผืนหนาออกจากมิติ ปูลงบนเตียงไม้กระดาน แล้วหยิบของใช้จำเป็นออกมาอีกสองสามอย่าง ทั้งกะละมังเคลือบใบหนึ่ง กระติกน้ำร้อนหนึ่งใบ และเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนอีกสองสามชุด
หลังจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว
เธอเพียงขยับความคิด ก็เข้าสู่มิติ
แล้วลงไปแช่น้ำในสระวิญญาณของมิติ
เธอเหยียดกายอย่างผ่อนคลาย สายน้ำอุ่นไหลแผ่วผ่านผิวขาวเนียนของเธอ