เป็นเย่ชิงหลวน!
ดึกดื่นขนาดนี้แล้ว เย่ชิงหลวนจะมุดมาบนเตียงเขาทำไมกัน นึกถึงภาพในวิดีโอที่ซูทีเถียนแอบถ่ายไว้ ลู่หย่วนก็รู้สึกใจสั่นขึ้นมาทันใด
เย่ชิงหลวนไม่ได้พูดอะไร ยื่นมือข้างหนึ่งมาทางลู่หย่วน
ไฟถูกปิดไปแล้ว แถมยังมีม่านกั้น เตียงเลยมืดสนิท มือของเย่ชิงหลวนวางบนหน้าอกลู่หย่วน ลูบคลำไปสักพัก แล้วก็เริ่มขยับลงมาช้า ๆ
หรือว่า...
ลู่หย่วนยิ่งใจกระตุก เย่ชิงหลวนจะยอมมอบตัวให้เขาจริง ๆ หรือเนี่ย
แต่ทำไมล่ะ เพื่อขอบคุณที่เขาช่วยเหลือก่อนหน้านี้ หรือเพื่อให้เขาช่วยเก็บความลับ
ระหว่างที่ลู่หย่วนกำลังคิดฟุ้งซ่าน มือของเย่ชิงหลวนก็เลื่อนมาถึงท้องน้อยของเขา แล้วไถลลงไปอีกนิด ลู่หย่วนอดคิดหวานไม่ได้
แต่แล้วจู่ ๆ มือของเย่ชิงหลวนก็หยุด
จากนั้นก็เริ่มนวดที่ท้องน้อยของลู่หย่วนเบา ๆ ระหว่างที่ลู่หย่วนกำลังสงสัยว่านี่มันท่าไม้ตายอะไรกันแน่ ก็รู้สึกถึงกระแสร้อน ๆ ไหลออกมาจากฝ่ามือของเย่ชิงหลวน แล้วส่งตรงเข้าสู่ร่างกายของเขา
"นี่มัน..."
สัมผัสได้ถึงพลังงานนั้นที่ไหลซึมเข้ามา ลู่หย่วนใจเต้นแรง นี่มันพลังแท้!
เย่ชิงหลวนกำลังใช้พลังแท้ของนางช่วยกระตุ้นพลังลมปราณของเขาให้ตื่นตัว
ระดับความตื่นตัวของพลังลมปราณเป็นตัวกำหนดว่าจะสามารถกลั่นเลือดเป็นพลังได้หรือไม่ หรือก็คือกุญแจสำคัญสู่การเปิดชีพจร
ลู่หย่วนเข้าใจทันที
เย่ชิงหลวนเป็นห่วงว่าเขาจะเปิดชีพจรไม่ได้ เลยต้องแอบขึ้นมาบนเตียงเขาตอนกลางคืน ไม่กลัวว่าจะสูญเสียพลังแท้ของตัวเอง ช่วยเขากระตุ้นพลังลมปราณ
สัมผัสได้ถึงพลังอันอบอุ่นที่ไหลเข้ามาในร่างกาย ลู่หย่วนรู้สึกซาบซึ้งใจขึ้นมา
วิธีแบบนี้ทำให้เย่ชิงหลวนต้องสูญเสียพลังไปไม่น้อย ยิ่งไปกว่านั้นนางเพิ่งเปิดชีพจรได้ไม่นาน
อันที่จริง ลู่หย่วนไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเย่ชิงหลวนเลย เขาสามารถเปิดชีพจรได้ด้วยตัวเอง