"แกมาเอาตอนไหนเนี่ย!"
ในห้องพักโรงแรม สุดทีเถียนที่เห็นลู่หย่วนมาในที่สุดก็โล่งอก แล้วบ่นไปคำหนึ่ง ก่อนจะรีบถามต่อ
"เอาของมาแล้วใช่ไหม!"
ลู่หย่วนไม่ได้พูดอะไร สายตาเหลือบมองไปรอบ ๆ
"อยู่ในนั้นไง!"
รู้ความหมายของลู่หย่วน สุดทีเถียนพูดจบก็เปิดประตูบานหนึ่งที่อยู่ข้าง ๆ
ห้องนี้แบ่งเป็นห้องในห้องนอก เตียงใหญ่ตั้งอยู่ในห้องใน ส่วนด้านนอกมีโซฟากับโต๊ะน้ำชาไว้รับแขก
ต้องยอมรับว่าหลังจากคบกับเหลียงข่าย ระดับการจับจ่ายของสุดทีเถียนสูงขึ้นจริง ๆ
ลู่หย่วนมองเข้าไปในห้องใน เห็นผ้าห่มคลี่ออก มีคน ๆ หนึ่งขดตัวอยู่ข้างใน
"ฉันจัดเตรียมไว้หมดแล้ว แกเข้าไปได้เลย"
สุดทีเถียนสีหน้าได้ใจ แต่อีกไม่นานก็แสดงท่าทีร้อนใจออกมา
"รีบเอาของมาให้ฉันสิ"
ลู่หย่วนยังคงนิ่งเงียบ จู่ ๆ ก็ยื่นมือไปจับคอสุดทีเถียน แล้วกระแทกเธอลงบนโซฟาอย่างรุนแรง
"แกจะทำอะไร!"
เมื่อเสื้อผ้าถูกฉีกกระชาก สุดทีเถียนก็เต็มไปด้วยความตกใจ
ถ้าลู่หย่วนระบายไฟกับเธอจนหมดแล้ว แล้วใครจะไปจัดการกับสาวบริสุทธิ์คนนั้นล่ะ
แต่ตอนนี้เธอต้องพึ่งพาลู่หย่วน จึงไม่กล้าขัดความต้องการของเขาแม้แต่น้อย
คิดในใจว่าลู่หย่วนอยากได้ใครก็ได้ ขืนคืนนี้จะเอาเธอทั้งคู่ก็ไม่เป็นไร ขอแค่ได้ยาปรุงเสริมพลังลมปราณและโลหิตเข็มนั้นมา
"เฮ้อ"
ครู่ต่อมา พลังจิตเต็มเปี่ยม ลู่หย่วนก็ถอนหายใจเบา ๆ แล้วเริ่มซ่อมแซมจุดบกพร่องของวิชาก้าวระเบิดต่อไป
สำหรับจังหวะของลู่หย่วน สุดทีเถียนเริ่มคุ้นเคยแล้วจากการเจอกันหลายครั้ง เธอจึงนอนนิ่ง ๆ รออยู่ตรงนั้น
ไม่นานก็เป็นอย่างที่คิด ลู่หย่วนเปิดฉากโจมตีเธออีกครั้ง
ทำซ้ำอยู่หลายรอบ จนกระทั่งซ่อมแซมจุดบกพร่องของวิชาก้าวระเบิดและหมัดตรงเสร็จสิ้น ลู่หย่วนก็ผลักสุดทีเถียนออกไปด้วยความรังเกียจ
"เป็นแบบนี้อีกแล้ว ทำให้คนอื่นค้างคาใจอยู่นั่นแหละ"