ปัง~!
เสียงหนักอึ้งดังขึ้น ลมปราณแผ่กระจาย พร้อมกับกิ่งไม้ใบไม้หักร่วง เกิดเหตุการณ์จลาจล จางชิ่งเฟิงถูกเตะร่วงลงมาจากต้นไม้
แต่เขาก็ตอบสนองไวมาก กลางอากาศพลิกตัวหนึ่งที ลงสู่พื้นอย่างมั่นคง ไม่ได้หน้ามืดแต่อย่างใด
"ให้ตายเถอะ"
เขาปัดใบไม้ออกจากตัว แล้วมองไปที่ลู่หย่วนฝั่งตรงข้าม พลางส่งเสียงหึ ๆ ออกมา
"เด็กน้อย เจ้ากล้าหาญไม่เบานี่นา ไม่หนีไปไหน กลับยิ่งวิ่งเข้าหาข้าเอง"
"นักสู้ระดับกลาง"
ลู่หย่วนมองจางชิ่งเฟิง สีหน้าเคร่งขรึม
เมื่อครู่เขาจู่โจมกะทันหัน จางชิ่งเฟิงไม่มีทันตั้งตัว แต่เพียงชั่วพริบตา พลังแท้จำนวนมากก็ปะทุออกมาจากร่างกาย ราวกับเป็นชั้นกำบัง กันการเตะครั้งนี้ของลู่หย่วนไว้ได้โดยตรง
พลังแท้ปะทุออกจากร่าง ก่อตัวเป็นเกราะพลังปราณคุ้มกาย นี่คือเครื่องหมายของนักสู้ระดับกลาง
"พูดให้ถูกก็คือ นักสู้หกเส้นลมปราณ"
จางชิ่งเฟิงยิ้มมุมปาก แฝงไปด้วยความพอใจ
ลู่หย่วนขมวดคิ้วอีกครั้ง นึกว่าอีกฝ่ายเปิดได้มากสุดแค่ห้าเส้นลมปราณ ไม่คิดว่าจะเป็นหกเส้น และเป็นระดับสูงสุดของนักสู้ระดับกลางแล้ว
ไม่ใช่หรือไง ที่บอกว่าพวกนี้เป็นอันดับท้าย ๆ ของกองกำลังพิเศษ แต่ว่าแข็งแกร่งขนาดนี้ได้ยังไง
แต่ไม่นานลู่หย่วนก็คิดได้ อันดับท้าย ๆ ก็จริง แต่ก็ยังเป็นกองกำลังพิเศษอยู่ดี!
ต้องรู้ไว้ว่า ผู้ที่ถูกคัดเลือกเข้าไปในกองกำลังพิเศษได้ ไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน
ยกตัวอย่างเช่นรุ่นค่ายฝึกของพวกเขา คัดเลือกแค่สี่คน ต่างก็เป็นนักสู้สองเส้นลมปราณแล้ว สามเส้นก็ใกล้เข้ามาเต็มที การเปิดเส้นลมปราณที่สี่กลายเป็นนักสู้ระดับกลาง ไม่ใช่เรื่องยากเลย