คืนวันที่ 2 สิงหาคม 20.00 น. โรงแรมเทียนฉง
ชั้น 7 ห้องสุ่ยเซียวเก๋อ คนก็ยังเป็นกลุ่มเดิมเกือบทั้งหมด
"สวัสดีทุกคน ได้เจอกันอีกแล้ว"
ทักทายทุกคนแล้ว หลู่หย่วนก็ไปนั่งข้างๆ หวังลี่
"ดีๆ ดีแล้วที่ทุกคนสบายดี"
ทุกคนทักทายหลู่หย่วนกลับ พลางอดขำไม่ได้ ต้องเอามือปิดปาก
งานเลี้ยงวันนี้เห็นได้ชัดว่าเหลียงข่ายตั้งใจจะทำให้หลู่หย่วนอับอาย พวกเขามาเป็นแค่ผู้ชม กินฟรีๆ แถมได้เปิดหูเปิดตากับเทียนฉงด้วย ที่ไหนได้หลู่หย่วนกล้ามาจริงๆ
"นายมาทำไม!"
หวังลี่ขมวดคิ้ว ทำท่าเหมือนผิดหวังที่หลู่หย่วนไม่รู้จักคิด
"นายก็มาไม่ใช่เหรอ"
หลู่หย่วนสีหน้าเรียบเฉย คว้าขนมขบเคี้ยวจากโต๊ะขึ้นมาหนึ่งกำ
"ฉัน ฉันมานี่เพื่อสืบข่าวแกต่างหาก!"
หวังลี่พูดเสียงไม่ค่อยมั่นใจนัก พูดไม่เต็มปากว่าจะมาขอกินฟรี
หลู่หย่วนกินของว่างไปพลาง มองไปรอบๆ อย่างสบายๆ ก็อดเม้มปากไม่ได้ กับห้องส่วนตัวเมื่อคราวที่แล้วของเหลียงหงอวิ๋นพวกเธอต่างกันลิบลับ
สิบนาทีกว่าๆ ผ่านไป ใกล้จะสองทุ่มครึ่ง เหมือนเดิม เหลียงข่ายพวกนั้นถึงได้ผลักประตูเข้ามา เห็นทีตั้งใจมาสายอีกตามเคย
"ขอโทษที มาสายอีกแล้ว"
โบกมือทักทายทุกคน เหลียงข่ายพูดอย่างนั้น แต่บนใบหน้าไม่มีความรู้สึกผิดแม้แต่น้อย กลับภูมิใจซะด้วยซ้ำ
ซูทีเถียนกอดแขนเหลียงข่ายอย่างสนิทสนม ตอนแรกก็อารมณ์ดีอยู่หรอก แต่พอเห็นหลู่หย่วนนั่งอยู่ตรงนั้น สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที
จากนั้นก็หันไปทางเหลียงข่าย พูดเสียงเบาๆ ด้วยน้ำเสียงตำหนิ