“ทำไม! ทำไมมันถึงเป็นที่หนึ่ง!”
หลินฮ่าวตะโกนด้วยความโกรธ ชี้ไปที่ลู่หย่วน
ในฐานะที่เคยเป็นอันดับสองของตารางพลังเลือด หลินฮ่าวกลับเปิดได้เพียงเส้นลมปราณนักสู้ระดับสาม รู้สึกอัดอั้นใจมาโดยตลอด อยากจะพิสูจน์ตัวเอง
ตอนนี้ไม่เพียงแต่เปิดเส้นลมปราณเส้นที่สองได้แล้ว ในการวัดผลครั้งนี้ยังทุ่มสุดตัว สังหารสัตว์อสูรได้ถึงแปดตัวภายในเวลาอันสั้น สะสมคะแนนได้ 8 แต้ม
ถึงแม้หลี่ปู้ฟานและเย่ชิงหลวนก็ยังตามหลังเขา
แต่บังเอิญว่า ยกเว้นลู่หย่วนที่เป็นบักเดินได้คนนี้ หลินฮ่าวก็ได้แค่อันดับสอง
หลินฮ่าวไม่ได้คัดค้านการไม่วัดผลต่อ เขารับไม่ได้ที่ตัวเองไม่ใช่ที่หนึ่ง
“ใช่สิ! ทำไม! ไม่ยุติธรรม!”
ซูทีเถียนยืนอยู่ข้างๆ จงใจก่อเรื่อง
“ลู่หย่วนเปิดเส้นลมปราณเป็นคนสุดท้าย ฝีมือเขาเป็นยังไงทุกคนก็รู้ เขาเป็นที่หนึ่งได้ยังไง ทำไมถึงอยู่เหนือหลินฮ่าว”
“ถูกต้อง!”
หลินฮ่าวยิ่งโกรธ ตะโกนอีกครั้ง
“ฉันไม่ยอมรับผลนี้!”
“นี่คือการตัดสินใจของสมาคม ใครมีข้อกังขาก็ยื่นอุทธรณ์ต่อสมาคมได้”
นายทหารฝึกพูดตรงๆ สีหน้าเรียบเฉย
ในฐานะนายทหารฝึก ผลการวัดว่าใครได้ที่หนึ่งใครได้ที่สองไม่เกี่ยวกับพวกเขาเลย
เขาแค่ประกาศผลเท่านั้น
“อุทธรณ์?”
หลินฮ่าวขมวดคิ้ว การอุทธรณ์จะง่ายขนาดนั้นหรือไง
มันก็แค่การวัดผลของค่ายฝึก สมาคมคงไม่สนใจหรอก
“จะอุทธรณ์ไปทำไม เรื่องมันชัดเจนอยู่แล้ว ลู่หย่วนสู้หลินฮ่าวไม่ได้แน่นอน ไม่งั้นให้พวกเขาลองเปรียบเทียบกันดูสิ!”