“เข้าใจแล้วครับ เจ้านาย! ส่วนหุ้นที่จะเปิดสถานะกับสัดส่วนการลงทุนแต่ละตัว เจ้านายคิดว่า...” เจ้าเฉียงกลืนน้ำลายอย่างแรง ก่อนรีบคว้าปากกาบนโต๊ะขึ้นมา
เฉินโม่พิงกำแพงเย็นเยียบของทางเดิน ความทรงจำเกี่ยวกับตลาดกระทิงบ้าคลั่งช่วงปลายปี 2014 ในชาติก่อนพลันปะทุขึ้นในหัว
“หุ้นแปดตัว หลักทรัพย์จงซิ่น หัวกั๋วจงเฉอ ถงหัวชุ่น อีสต์มันนี่ อิ๋นจือเจีย อิ๋งสือเซิ่ง เป่าฟงเทคโนโลยี และจงเหวินออนไลน์”
“ใช้เงินสองพันล้านซื้อเฉลี่ยทั้งแปดตัว จำไว้ว่าเรามีเวลาแค่เดือนเดียว ก่อนต้นเดือนธันวาคมต้องเปิดสถานะเงินสองพันล้านให้ครบทั้งหมด!”
ปลายสายเหลือเพียงเสียงหอบหายใจหนัก ๆ ของเจ้าเฉียง กับเสียงปากกาขีดเขียนลงบนกระดาษอย่างบ้าคลั่ง
จงซิ่น จงเฉอ ตงช่าย... ยักษ์ใหญ่เหล่านี้ที่ในเดือนพฤศจิกายนปี 2014 ยังดูเหมือนนอนหมอบอยู่ก้นตลาด มีเพียงเฉินโม่ที่เกิดใหม่กลับมาเท่านั้นที่รู้ว่าพวกมันกำลังจะพุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่งแค่ไหน!
“จดครบแล้วครับเจ้านาย! รับรองว่าทำสำเร็จ!” เจ้าเฉียงรู้สึกเลือดลมทั่วร่างเดือดพล่าน
“มีอีกเรื่องหนึ่ง”
น้ำเสียงของเฉินโม่เคร่งขรึมลง แฝงความจริงจังอยู่ราง ๆ “พอไทชู หมายเลข 1 เปิดสถานะครบแล้ว นายรีบไปยื่นเรื่องในนามบริษัท ขอเปิดบัญชีลงทุนต่างประเทศกับสำนักงานควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินตราและสำนักงานใหญ่ที่จิงตู้”
“เจ้านาย หมายถึงว่า...” เจ้าเฉียงชะงักไป
“ตลาดในประเทศถึงจะใหญ่ แต่กฎระเบียบเยอะเกินไป ฉันต้องการนำเงินสดสองร้อยล้านในบัญชีส่วนตัวออกนอกประเทศอย่างถูกกฎหมายทั้งหมด”