ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นภายในเวลาไม่ถึงครึ่งเดือนหลังจากที่เขาเกิดใหม่ แถมตอนนี้ยังเป็นเพียงปี 2014 เท่านั้น!
เฉินโม่จุดบุหรี่ขึ้นมาหนึ่งมวน ปล่อยให้ควันสีฟ้าจาง ๆ ลอยวนอยู่หน้าจอ
จากนั้นเขาก็เปิดกล่องข้อความส่วนตัวของไซเลนท์ไซธ์ ซึ่งมีข้อความล้นทะลักมานานแล้ว
ท่ามกลางข้อความมากมายจากนักลงทุนรายย่อยที่เข้ามาสรรเสริญและขอรหัสหุ้นตามกระแส เขาคัดกรองไอดีมืออาชีพที่มีชื่อสังกัดสถาบันต่อท้ายได้อย่างคล่องแคล่ว
ในนั้นมีทั้งกองทุนเอกชนแบบเปิดเผยข้อมูลหลายแห่งที่มีขนาดใหญ่พอตัวในแม่ทัพสยามและเผิงเฉิง แถมยังมีช่องทางติดต่อของทีมบ้าพรวดเงินกองทุนหลักชื่อดังในแถบเจียงเจ้ออีกด้วย
เฉินโม่ไม่พิมพ์ข้อความยืดยาว ทั้งไม่ได้แสดงความเกรงขามต่อสถาบันใหญ่แม้แต่น้อย เขาเพียงคัดลอกข้อความตอบกลับที่โอหังสุดขีดชุดหนึ่งแล้วส่งให้ทุกคนเหมือนกัน:
“ไม่ต้องคุยเรื่องแบ่งกำไร ถ้าสนใจตรรกะการเทรดกับช่องทางของผม สุดสัปดาห์นี้บ่ายสอง มาหาผมที่ร้านน้ำชาจวี้หมิงสวน ถนนใต้ เขตเจียว หมดเวลาแล้วไม่รอ”
ส่งข้อความหมู่เสร็จ เฉินโม่ก็ปิดคอมพิวเตอร์ทันที
ในแวดวงที่ทุนเป็นใหญ่แห่งนี้ ยิ่งวางท่าถือดีและลึกลับเท่าไร เหล่าทุนยักษ์ที่ได้กลิ่นคาวเลือดก็ยิ่งพุ่งเข้ามาเหมือนหมาป่าหิวโหย
ให้เขาไปเยี่ยมถึงเมืองใหญ่หรือ? ขอโทษที ตอนนี้เขาเป็นฝ่ายถือเคียวอยู่ในมือ ถ้าอยากร่วมมือ ก็ต้องมาที่อำเภอเล็ก ๆ ล้าหลังแห่งนี้ แล้วดูว่าเขาจะว่าอย่างไร
……
ช่วงบ่าย เฉินโม่ขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้ามาถึงย่านบ้านชั้นเดียวเก่า ๆ ทางตะวันออกของหมู่บ้าน
ที่นี่คือบ้านของเวยซาน
เพียงเดินเข้าลานบ้านก็ได้กลิ่นยาจีนจาง ๆ แต่เมื่อเทียบกับหลายวันก่อน ลานบ้านดูทรุดโทรมน้อยลงและเป็นระเบียบเรียบร้อยขึ้นไม่น้อย แถมยังมีบรรยากาศอบอุ่นของชีวิตประจำวันมากขึ้นด้วย
“พี่โม่!” เวยซานที่กำลังผ่าฟืนอยู่ในลานบ้านเห็นเฉินโม่ ก็โยนขวานทิ้งทันที เช็ดมือกับผ้ากันเปื้อนลวก ๆ แล้วเดินเข้ามาหา
เฉินโม่เดินเข้าไปในห้องแคบ ๆ กล้องวงจรปิดอัจฉริยะสีขาวที่เพิ่งติดตั้งเมื่อวานตรงมุมห้องกำลังกะพริบแสงริบหรี่
ข้างเตียง ป้าหวัง ผู้ดูแลผู้ป่วยที่เฉินโม่จ้างมาด้วยค่าตอบแทนสูง กำลังป้อนน้ำอุ่นให้แม่ของเวยซาน