“ก๊อก ก๊อก ก๊อก”
เสียงเคาะประตูเบา ๆ ดังขึ้นช้า ๆ
ประตูห้องหนังสือแง้มเปิดออก หลินว่านถือถาดที่จัดวางอย่างประณีตเดินเข้ามา
เมื่อเห็นดวงตาแดงก่ำของเฉินโม่ สีหน้าเธอก็เผยความเป็นห่วงขึ้นมาทันที
“คุณเฉิน คุณไม่ได้นอนทั้งคืนเลยเหรอคะ?”
หลินว่านเดินเข้ามาใกล้ วางเกี๊ยวน้ำซุปไก่ร้อน ๆ กับขนมลงอย่างเบามือ
เธอก้มตัวลงเล็กน้อย เอ่ยเสียงเบาด้วยน้ำเสียงตำหนิว่า “คุณเฉิน ถึงคุณจะยังหนุ่ม แต่ก็ต้องดูแลสุขภาพตัวเองด้วยนะคะ ดูรอยคล้ำใต้ตานี่สิคะ คนที่ไม่รู้คงคิดว่าคุณเป็นพนักงานเสียอีก”
เฉินโม่ได้กลิ่นหอมของอาหาร ความตึงเครียดที่สะสมมาตลอดทั้งคืนจึงคลายลงในที่สุด
เขายกชามขึ้นกินไปสองสามคำ ก่อนยิ้มแล้วพูดว่า “ถ้าเจ้านายไม่ขยันหน่อย จะเลี้ยงพนักงานเก่ง ๆ อย่างพวกคุณได้ยังไงล่ะ”
หลังจากกินอิ่มดื่มเต็มที่ ความเหนื่อยล้าก็ถาโถมเข้ามา
เฉินโม่ไม่คิดจะเกรงใจหลินว่านให้มากความอีก เขากำชับเรื่องงานประจำวันของสตาร์เชนเทคโนโลยีไม่กี่ประโยค ก่อนจะทิ้งตัวลงบนเตียงใหญ่ในห้องนอนหลัก แล้วหลับไปแทบจะทันที
ส่วนทางพ่อแม่ เขาโทรกลับบ้านไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว บอกว่าจะนั่งรถโดยสารระยะไกลกลับไปเมืองเอกมณฑลทั้งคืน พวกท่านไม่มีทางคิดเลยว่าเขากำลังหลบอยู่ในหมู่บ้านวิลล่าของอำเภอ
หลับยาวจนฟ้าดินพลิกกลับ
……
เมื่อเฉินโม่ลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็เป็นเวลาบ่ายสองโมงครึ่งแล้ว
เหลือเวลาอีกเพียงครึ่งชั่วโมงก่อนที่ตลาดหุ้น A จะปิดตลาดในช่วงบ่ายสามโมง
เฉินโม่กดขมับตัวเอง จิบน้ำแร่เย็น ๆ เพื่อบังคับให้สมองตื่นตัวขึ้นมาบ้าง
จากนั้นเขาก็สวมชุดนอนเดินกลับไปที่ห้องหนังสือ แล้วเปิดโทรศัพท์มือถือ
หน้าจอสว่างวาบ กราฟเรียลไทม์ของตลาดหุ้น A ทั้งสองตลาดก็ปรากฏขึ้นทันที
ขณะนี้ตลาดหุ้น A กำลังแสดงท่าทีของตลาดกระทิงคลั่งที่เริ่มปรากฏตัว ภายใต้แรงกระตุ้นจากข่าวดีเรื่องการลดดอกเบี้ย
ส่วนหุ้นหลานสือจ้งจวงที่เฉินโม่ถือหุ้นไว้เป็นจำนวนมาก ยังคงติดเพดานราคาขึ้น 10% แบบกดค้างกระดานขายแน่นสนิท!
หุ้นขึ้นติดเพดานราคาแบบไร้ปริมาณซื้อขายทุกวัน เฉินโม่เหลือบมองเส้นกำไรลอยตัวในบัญชีของตัวเอง
กำไรลอยตัวรวม: 98.7%!