ซูชิงเหยียนเดินมาหาเฉินโม่ แล้วยื่นกล่องของขวัญในมือให้เขา
“ยินดีด้วย”
“ขอบคุณ”
เฉินโม่รับกล่องของขวัญมา สายตาหยุดอยู่ที่ข้างหูของเธออีกชั่วครู่
“เหมาะกับคุณมาก”
ซูชิงเหยียนเม้มริมฝีปากแดงอย่างเขินอาย แล้วเบือนหน้าไปเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็อดสบตาเขาไม่ได้ “งั้น...เมื่อกี้ที่คุณจ้องฉันอยู่นาน ก็แค่ดูต่างหูหรือ?”
เฉินโม่ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มออกมา
“คนสวยกว่า”
คำสั้น ๆ เพียงสี่คำพลันทำให้หัวใจของสาวน้อยเกิดระลอกคลื่นไหวกระเพื่อมไปทั่ว
เพื่อประโยคนี้ ครึ่งชั่วโมงที่เสียไปกับการแต่งตัวก่อนออกจากบ้านก็ดูคุ้มค่าแล้ว
แต่ก่อนที่เธอจะได้ดื่มด่ำกับความหวานนั้นอย่างเต็มที่ ก็พลันรู้สึกว่ามีสายตาหลายคู่มองมาทางนี้
เธอเหลือบมองไปเล็กน้อย แล้วก็พบว่าเป็นคู่แฝดสอง
แม้จะรู้มานานแล้วว่าพี่น้องคู่นี้สนิทกับเฉินโม่ แต่การเห็นพวกเธอเอาอาหารเช้ามาให้ที่โรงเรียน กับการเห็นพวกเธอมากับพ่อแม่ในงานเลี้ยงฉลองการเข้าเรียนต่อที่บ้านเฉิน ก็ให้ความรู้สึกแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
“ชิงเหยียนมาแล้วเหรอ?”
เสียงของหลี่ซิ่วอวิ๋นทำลายความเงียบชั่วขณะ
เธอเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว สายตาหยุดอยู่บนใบหน้าของซูชิงเหยียนครู่หนึ่ง แววตาฉายชัดถึงความชื่นชม
“เธอคือเพื่อนร่วมโต๊ะของโม่ที่สอบติดชิงหวาด้วยกันใช่ไหม?”