เหลือเวลาอีกสิบวันก็จะถึงการสอบเข้ามหาวิทยาลัย
ภายในอาคารเรียนของโรงเรียนมัธยมหนึ่งประจำอำเภอเจียงเฉิง บรรยากาศตึงเครียดกว่าปกติอยู่หลายส่วน
กระดานนับถอยหลังสอบเข้ามหาวิทยาลัยตรงมุมขวาบนของกระดานดำ ถูกนักเรียนเวรใช้ชอล์กสีแดงเขียนทับให้ชัดอีกครั้ง
10
ตัวเลขนี้ราวกับตะปูที่ตอกอยู่ตรงหน้าของนักเรียนชั้นมัธยมปลายปีสามทุกคน
บางคนเริ่มนอนไม่หลับ
บางคนเริ่มเปิดสมุดรวมข้อที่ทำผิดบ่อยขึ้นเรื่อย ๆ
บางคนฟุบโต๊ะงีบตอนพักระหว่างคาบ ปากก็ยังท่องสูตรไม่หยุด
บางคนหยิบบัตรเข้าห้องสอบ บัตรประชาชน ดินสอ 2B และยางลบออกมาตรวจซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับว่าขอแค่ของพวกนี้ไม่ผิดพลาด ชะตากรรมก็จะดำเนินไปสู่ผลลัพธ์ที่แน่นอนตามแผน
เฉินโม่กลับมาที่ห้องเรียนได้ไม่บ่อยนัก
ในมือเขาถือกระดาษข้อสอบจำลองวิชาวิทยาศาสตร์รวมที่เพิ่งแจก สีหน้าเรียบนิ่ง
ซูชิงเหยียนนั่งอยู่ข้าง ๆ เหลือบมองเขาหลายครั้ง
สุดท้ายก็อดถามไม่ได้ “คราวนี้กลับมาแล้วจะอยู่จนถึงวันสอบเข้ามหาวิทยาลัยเลยหรือเปล่า”
ปลายปากกาของเฉินโม่หยุดชะงักไปครู่หนึ่ง
“ก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย ผมจะพยายามอยู่ที่นี่ให้ได้มากที่สุด”
ซูชิงเหยียนเลิกคิ้วเบา ๆ
“พยายาม?”
เฉินโม่มองเธอแล้วยิ้ม
“คราวนี้ผมจะพยายามจริง ๆ”
เห็นได้ชัดว่าซูชิงเหยียนไม่ค่อยเชื่อ
แต่เธอไม่ได้ถามต่อ เพียงเลื่อนโจทย์คณิตศาสตร์ข้อสุดท้ายที่เต็มไปด้วยเครื่องหมายกำกับไปตรงหน้าเขา
“งั้นก็อธิบายข้อนี้ก่อน”
เฉินโม่ยักไหล่ กำลังจะอธิบายโจทย์ โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงก็สั่นเบา ๆ หนึ่งครั้ง
เฉินโม่ก้มลงมอง
เป็นข้อความจากจางหนาน
มีเพียงประโยคสั้น ๆ
คุณเฉิน ข้อมูลของโต้วอินระเบิดอีกแล้วครับ
……
เขตไฮเทค เมืองฉางหู
สำนักงานใหญ่กลุ่มตู้อิ้น
เพิ่งระดมทุนรอบซีรีส์เอเสร็จไม่ถึงครึ่งเดือน จังหวะการทำงานของอาคารสำนักงานทั้งหลังก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
เมื่อก่อนที่นี่ก็ยุ่งอยู่แล้ว แต่ยังมีความหยาบและวุ่นวายแบบบริษัทสตาร์ตอัป
ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ทุกแผนกราวกับถูกไขลานจนสุด
ในทางเดินมีหนุ่มสาวกอดคอมพิวเตอร์เดินฉับ ๆ ไปมาให้เห็นอยู่ทั่ว
กระดานในห้องประชุมเต็มไปด้วยตัวเลข
ผู้ใช้งานรายวัน อัตราการกลับมาใช้งาน การเติบโตของครีเอเตอร์……