ร้านอาหารคาบสมุทรตั้งอยู่ตรงสี่แยกที่คึกคักที่สุดของอำเภอ แสงไฟสีเหลืองนวลหรูหราส่องลอดออกมาจากหน้าต่างกระจกบานใหญ่จรดพื้น
“หึ่ง——”
รถเบนซ์รุ่น S ค่อย ๆ จอดลงหน้าประตูร้านอย่างนุ่มนวลและมั่นคง
ในอำเภอเล็ก ๆ ที่แม้แต่ BMW ซีรีส์ 5 ก็จัดว่าเป็นรถหรู รถเบนซ์รุ่น S ระดับมายบัคสเปกท็อปคันนี้ย่อมสะดุดตาอยู่แล้ว ยิ่งเมื่อคนที่ผ่านไปมากวาดสายตาไปเห็นป้ายทะเบียนเลข 8 เรียงกันห้าตัว ทั้งหัวมุมถนนก็ถึงกับเงียบกริบไปชั่วขณะ
“ให้ตายสิ…เบนซ์คันใหญ่ป้ายดำเลข 8 ห้าตัว! เศรษฐีอันดับหนึ่งจากมณฑลคนไหนลงมาตรวจงานที่อำเภอเรากันเนี่ย?”
“โอ้โห โคตรเท่! ดูเครื่องแบบกับถุงมือขาวของคนขับสิ รถประจำตัวของเจ้าพ่อระดับท็อปแน่ ๆ!”
“ดูเร็ว ๆ มีคนลงมาแล้ว!”
ท่ามกลางเสียงกระซิบกระซาบด้วยความตื่นตะลึงของผู้คนรอบข้าง คนขับประจำรถก็ลงจากรถอย่างคล่องแคล่ว รีบเดินไปเปิดประตูเบาะหลังด้วยความนอบน้อม แถมยังยกมือบังขอบหลังคารถอย่างระมัดระวัง
ขาเรียวยาวข้างหนึ่งก้าวออกมาจากตัวรถ
เฉินโม่สวมเสื้อโค้ตบางสีดำ มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋า ก่อนก้าวลงจากรถด้วยสีหน้าเรียบเฉย
ท่ามกลางสายตาหลายสิบคู่ที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงและเกรงขาม เขาแทบไม่แม้แต่จะยกเปลือกตาขึ้นมอง
ขณะเดียวกัน ซูชิงเหยียนที่นั่งอยู่ริมหน้าต่างในร้านอาหารตะวันตกก็มองเห็นภาพเหตุการณ์ทั้งหมดเต็มตา
วันนี้ซูชิงเหยียนตั้งใจแต่งตัวเป็นพิเศษ
เธอถอดชุดนักเรียนตัวโคร่งออก แล้วเปลี่ยนมาสวมเสื้อถักเข้ารูปสีฟ้าอ่อน ซึ่งขับเน้นเอวบางราวกับโอบได้ด้วยมือเดียวและส่วนโค้งเว้าที่เริ่มเห็นเค้าสาวน้อยได้อย่างชัดเจน ทั้งยังทำให้ผิวขาวราวเครื่องเคลือบของเธอดูราวกับเปล่งประกาย
ผมยาวสีดำขลับตรงสลวยแผ่ลงบนไหล่มนดุจน้ำตก ขาเรียวยาวเหยียดตรงไขว้กัน ท่ามกลางความเย็นชาเหนือโลกยังแฝงความน่ารักสดใสไว้อีกนิด
แต่ในเวลานี้ ดวงตาหงส์คู่สวยของเด็กสาวผู้มีจิตใจสงบนิ่งมาโดยตลอดกลับเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกตะลึงอย่างยิ่ง
รถประจำตัวที่มีเลข 8 ห้าตัว? แถมมีคนขับด้วย?
เฉินโม่เนี่ยนะ?
ท่ามกลางแววตาสงสัยและสับสนของซูชิงเหยียน เฉินโม่ก็ผลักประตูกระจกหนาหนักของร้านเข้ามาแล้ว