บรรยากาศข้างโต๊ะอาหารค่อย ๆ เงียบลง
ซูชิงเหยียนวางตะเกียบลงแล้ว
เธอสังเกตว่าทุกครั้งที่กู่เช่าถิงถามอะไรขึ้นมา เฉินโม่ก็ตอบรับได้แทบจะทันที
ตั้งแต่การออกแบบ การผลิต การบรรจุ การระบายความร้อน ไปจนถึงซอฟต์แวร์
กู่เช่าถิงยกชามซุปขึ้น ตั้งใจจะดื่มสักคำ จึงพบว่าชามว่างเปล่าไปนานแล้ว
ซูชิงเหยียนลุกขึ้นทันที ราวกับรู้ใจกันโดยไม่ต้องพูด เธอเติมซุปให้ท่านอาจารย์ระดับสถาบันผู้เฒ่าอีกครั้ง
“ขอบคุณ”
ผู้เฒ่าดื่มซุปอีกคำ ก่อนจะเงียบไปนาน
จากนั้นเขามองเฉินโม่ด้วยสีหน้าซับซ้อน “เรื่องพวกนี้...คุณคิดขึ้นมาได้ในสามสัปดาห์นี้ทั้งหมดเลยหรือ”
“หลักสูตรสามสัปดาห์ช่วยให้ผมเข้าใจตรรกะพื้นฐานได้ชัดเจนขึ้น” เฉินโม่ตอบ “ก่อนหน้านี้ในหัวผมมีเศษเสี้ยวความรู้ทางเทคนิคกระจัดกระจายอยู่มากมาย เมื่อคืน...ผมก็แค่ลองเชื่อมมันเข้าด้วยกันดู”
“เชื่อมไปถึงขั้นไหนแล้ว”
“ผมมีร่างแรกของสถาปัตยกรรมอยู่ชุดหนึ่ง”
ในที่สุดกู่เช่าถิงก็เข้าใจแล้วว่าทำไมไฟในห้องหนังสือของตึกเซิ่งอินหยวนหลังที่ 3 ถึงสว่างตลอดทั้งคืน
เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ “คุณเตรียมจะทำอย่างไร”
“เริ่มจากพิสูจน์แนวคิดก่อน ถ้าสถาปัตยกรรมนี้ใช้ได้จริง ก็จะตั้งทีมโครงการร่วมเพื่อทำชิปตรวจสอบตัวแรก”
“จะใช้กระบวนการผลิตชิปแบบไหน”
“28 นาโนเมตร” เฉินโม่ไม่ได้ไล่ตามของหวือหวาอย่างไร้เหตุผล “กำลังการผลิตในประเทศมีเพียงพอ เหมาะที่สุดสำหรับใช้ตรวจสอบสถาปัตยกรรมชุดนี้”
“แล้วแสงซิลิคอนกับระบบหล่อเย็นด้วยของเหลวผ่านช่องจิ๋วล่ะ”