วันที่ 7 มิถุนายน
หน้าประตูโรงเรียนมัธยมหนึ่งประจำอำเภอเจียงเฉิง ฟ้าเพิ่งสาง แต่ริมถนนก็มีผู้ปกครองมายืนกันเต็มแล้ว
ตำรวจจราจรปิดถนนไปครึ่งหนึ่งตั้งแต่เนิ่น ๆ
หน้าประตูโรงเรียนมีการขึงเชือกกั้นเขต อาสาสมัครกางร่มกันแดด แจกน้ำแร่ให้ผู้เข้าสอบและผู้ปกครอง
ในอากาศอบอวลด้วยไอร้อนของต้นฤดูร้อน
บางคนตรวจบัตรเข้าสอบซ้ำแล้วซ้ำเล่า
บางคนก้มหน้าท่องบทกวีและร้อยแก้วโบราณสองสามประโยคสุดท้าย
ยังมีผู้ปกครองบางคนยืนอยู่หลังฝูงชน พึมพำอะไรอยู่ในปาก ไม่รู้ว่ากำลังให้กำลังใจลูก หรือปลอบใจตัวเองกันแน่
ตอนเฉินโม่มาถึงหน้าประตูโรงเรียน หลี่ซิ่วอวิ๋นยังกำชับเขาอยู่
“เอาบัตรเข้าสอบมาหรือยัง”
“เอามาแล้วครับ”
“แล้วบัตรประชาชนล่ะ”
“เอามาแล้วเหมือนกันครับ”
“ปากกาล่ะ”
“แม่ วางใจเถอะครับ”
ไม่ไกลนัก ซูชิงเหยียนก็มาถึงเช่นกัน
เธอสวมชุดนักเรียนแขนสั้นสีขาวสะอาด ผมมัดเป็นหางม้าสูง มือกำถุงเครื่องเขียนใสไว้แน่น
เฉินโม่เห็นเธอ จึงพยักหน้าให้
ซูชิงเหยียนก็เห็นเขาเช่นกัน