บทที่ 1 พรสวรรค์ SSS: ศพเน่าในสุสาน!
“ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงสินะ...”
มองลำแสงที่ทะลุเพดานห้องและสาดส่องลงมาตรงตัวเขา
ซูหย่วนซิวเผยยิ้มขมขื่นที่มุมปาก
【ขอแสดงความยินดี ท่านถูกเลือกให้เข้าร่วมเกมสยองขวัญ การเคลื่อนย้ายจะเริ่มขึ้นในอีก 5 นาที】
【ระหว่างการนับถอยหลัง กรุณาอย่าเคลื่อนที่ หากเกิดอุบัติเหตุจากการเคลื่อนย้ายอันเนื่องมาจากตัวผู้เล่นเอง ผู้เล่นจะต้องรับผิดชอบเอง】
นี่เป็นปีที่ 20 แล้วหลังจากที่เขาข้ามมิติมา เขาเตรียมใจไว้ตั้งนานแล้วว่าวันนี้จะต้องมาถึง
เกมสยองขวัญของโลกนี้สุ่มเลือกผู้คนปีละหนึ่งแสนคน
แต่ก็มีเพียงไม่กี่คนที่หนีรอดออกมาจากดันเจี้ยนได้ด้วยไอเทมพิเศษที่บังเอิญได้มา นอกนั้นล้วนหายสาบสูญไร้ข่าวคราว
ตอนแรกผู้คนยังดิ้นรน พยายามขัดขืน
แต่หลังจากศึกษามาหลายสิบปีก็ยังไม่คืบหน้า
อีกอย่างการหายตัวไปที่เกิดจากเกมสยองขวัญนั้น ยังน้อยกว่าคนตายจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ในแต่ละปีเสียอีก
ผู้คนจึงค่อยๆ ชินชาไปเอง
“แม่ ผมถูกเลือกแล้วนะ”
“บ้านหลังนี้ยกให้พ่อกับแม่ดูแลนะ”
“เตือนพ่อให้กินของหวานให้น้อยลงด้วยนะ ต้องคุมน้ำตาลในเลือด”
ฉวยช่วงเวลาอันน้อยนิดที่เหลืออยู่ ซูหย่วนซิวฝาก “คำพูดสุดท้าย” ไว้
แม้ว่าเขาอาจไม่ตายในเกมสยองขวัญก็ตาม แต่จะได้กลับมาหรือไม่นั้น เป็นสิ่งที่ไม่รู้
วางโทรศัพท์ลง ไม่สนใจสายที่โทรเข้ามา
ซูหย่วนซิวหยิบไฟแช็กบนโต๊ะใส่กระเป๋า แล้วลุกไปหยิบกระเป๋าสะพายสำหรับเดินทางจากตู้เสื้อผ้า
ของในชีวิตจริงสามารถนำเข้าไปในเกมสยองขวัญได้บ้าง นี่คือประสบการณ์ที่สรุปได้ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
เพียงแต่อาวุธจะนำเข้าไปไม่ได้ แม้แต่มีดปอกผลไม้สักเล่มก็ยังไม่ได้
ยัดน้ำและบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปสองสามห่อลงไปอย่างลวกๆ ซูหย่วนซิวกลับมายืนใต้ลำแสงอีกครั้ง
เพราะคำเตือนของเกมสยองขวัญเมื่อครู่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น
เคยมีคนที่ระเบิดกลายเป็นผงเลือดทั้งเป็นเพียงเพราะกลับมายังลำแสงไม่ทัน
【นับถอยหลัง: 1 นาที】
ซูหย่วนซิวมองออกไปนอกหน้าต่าง
พบว่าบนระเบียงของตึกฝั่งตรงข้ามก็มีลำแสงหนึ่งปรากฏอยู่เช่นกัน
มีคนซวยเหมือนกับเขา
ทันใดนั้นเขาก็ยิ้มออกมา
เอาเถอะ อย่างน้อยก็ไม่ได้ตัวคนเดียว
เมื่อเวลานับถอยหลังเหลือ 30 วินาที ซูหย่วนซิวก็เริ่มกังวล
“ไม่รู้ว่าดันเจี้ยนแรกจะเจออะไรบ้าง”
ขณะที่เขากำลังประหม่า จู่ๆ ในหัวก็ดังขึ้น
【ติ๊ง!】
【ระบบจอมลอร์ดแห่งอาณาจักรผูกมัดสำเร็จ ความคืบหน้า 10%...30%...】
เมื่อได้ยินเสียง ซูหย่วนซิวเบิกตากว้าง “???”
“ให้ตายสิ! ระบบเอ๊ย ทำไมเพิ่งมาตอนนี้!”
ตั้งแต่วันที่เขาข้ามมิติมาเกิดเป็นเด็กทารกเมื่อ 20 ปีก่อน เขาก็เฝ้ารอการมาถึงของระบบมาตลอด
แต่ใครจะคิดว่าระบบจะมาก็จริง แต่กลับมาพร้อมกับเกมสยองขวัญ
มองแถบความคืบหน้าที่พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว ซูหย่วนซิวกลืนน้ำลาย “ยังดี ยังดี น่าจะทัน!”
“แม้จะมาช้าไปหน่อย แต่ก็ยังดีที่มา”
“แต่ไม่รู้ว่าระบบนี้จะช่วยให้ผมเอาชีวิตรอดในเกมสยองขวัญได้ไหม”
“ระบบจอมลอร์ดแห่งอาณาจักร... ฟังดูเหมือนเกมทำการเกษตร จะมีประโยชน์อะไรได้เหรอ?”
ความเร็วในการโหลดระบบรวดเร็วมาก
เมื่อนับถอยหลังเหลืออีกสิบกว่าวินาที มันก็โหลดถึง 100%
มองดูเวลานับถอยหลัง ซูหย่วนซิวบ่นกับตัวเองว่า “ไม่ทันแล้วล่ะ รอเข้าไปก่อนแล้วค่อยดูว่ามันทำอะไรได้”
ทันใดนั้น เสียงสองเสียงก็ระเบิดขึ้นในหัวเขาพร้อมกัน!
【ขอแสดงความยินดี ท่านได้เปิดใช้งาน......】
【ตรวจพบแหล่งพลังงานไม่ทราบชนิดมารบกวน เกมสยองขวัญบังคับเชื่อมต่อ!】
【คำเตือน โฮสต์กำลังถูกรุกรานจากพลังภายนอก ข้อมูลขัดแย้ง!】
【บังคับเชื่อมต่อสำเร็จ...】
【ขัดแย้ง...ตอบโต้...!】
【สุ่มพรสวรรค์...ถูกรบกวน สุ่มสำเร็จ!】
【ผู้เล่นได้รับพรสวรรค์ SSS: ศพเน่าในสุสาน】
ซูหย่วนซิวรู้สึกเหมือนวิญญาณของเขากำลังถูกมือใหญ่ล่องหนสองมือฉีกกระชากไปคนละทิศ
เสียงแจ้งเตือนในหัวระเบิดเซ็งแซ่ เขาตอบสนองอะไรไม่ทันเลย
จนกระทั่ง “ตูม” ดังสนั่น
โลกก็เงียบสงบ
ซูหย่วนซิวดับวูบไป พร้อมกับลำแสงที่หายวับไปจากที่เดิม
-------
“ฮือ... ปวดหัวจัง”
เมื่อฟื้นคืนสติ ซูหย่วนซิวส่ายศีรษะไปมา
อื้ออึง——
ในหูยังมีเสียงอื้อดังหลงเหลือจากเสียงเมื่อครู่
“นี่ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย?”
พอดีขึ้นนิดหน่อย เขาจึงมีเวลาสำรวจสภาพแวดล้อม
เขาจำได้ว่าคนที่หนีออกจากเกมเคยบอกว่า
ครั้งแรกที่เข้ามา จะปรากฏตัวในห้องเล็กๆ ที่เป็นของตัวเอง
“นี่มัน... ห้องเล็กๆ งั้นเหรอ!”
สิ่งที่เห็นไม่ใช่กำแพงสีขาวเหมือนที่เล่าลือ
แต่เป็นกำแพงที่ก่อจากหินหยาบๆ
ซูหย่วนซิวลุกขึ้นยืนและมองรอบตัว พบว่าตัวเองอยู่ในห้องหินแห่งหนึ่ง
ตรงหน้าคือบัลลังก์หิน แกะสลักด้วยลวดลายที่อ่านไม่ออก
บนพื้นมีซากไม้ผุพังเกลื่อนกลาด เพดานด้านบนทะลุเป็นโพรงใหญ่หลายแห่ง มองเห็นท้องฟ้าสีเทาหม่นข้างนอกโดยตรง
ทั่วทั้งห้องอบอวลด้วยบรรยากาศแห่งความเสื่อมโทรม
“ไม่ใช่ๆ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาสนใจสถานที่นี้”
“ระบบ?” เขาลองเรียก “ระบบ!”
ไม่มีใครตอบ
ซูหย่วนซิวนิ่งเงียบ
เขารู้ตัวแล้วว่าเมื่อกี้เกมสยองขวัญเกิดความขัดแย้งกับระบบของเขา
เมื่อเห็นว่าระบบก็ยังไม่ตอบรับ ซูหย่วนซิวก็อดบ่นพึมพำไม่ได้ “หรือว่าระบบของฉันโดนเกมสยองขวัญแบนไปแล้ว?”
“ก็แย่เกินไปแล้วนะ!”
ระบบไม่ตอบสนอง แต่ซูหย่วนซิวจำได้ว่าในวินาทีสุดท้ายก่อนหมดสติ เหมือนจะได้ยินเสียงแจ้งเตือนว่าได้รับพรสวรรค์
ผู้เล่นทุกคนมีโอกาสสุ่มพรสวรรค์หนึ่งครั้งเมื่อเข้าเกมสยองขวัญครั้งแรก
“หน้าต่างสถานะ!”
เรียกระบบไม่ออก ซูหย่วนซิวเลยดูพรสวรรค์ที่ตัวเองสุ่มได้ก่อน
【ผู้เล่น】ซูหย่วนซิว
【เลเวล: E】
【พรสวรรค์】ศพเน่าในสุสาน (เลเวล SSS)
【สถานะ】ปกติ
【สกิล: สู่ธุลีแห่งกระดูก, อัญเชิญกระดูก】
【เลเวลอาณาเขต】F (ใกล้สูญสลาย)
【สิ่งก่อสร้างในอาณาเขต】วิหารหลัก LV1 (ชำรุด), บ่อน้ำแห้ง LV1 (ปกติ)
โรงตีเหล็ก LV0 (พังพินาศ), สนามฝึก LV0 (พังพินาศ)
【ทรัพยากรในอาณาเขต】พลังหยินสำรอง: -1000/ วัสดุก่อสร้าง: 0/ ไอเทมพิเศษ: 0
【ค่าบำรุงรักษาต่อวัน】50 แต้ม
【ประชากรในอาณาเขต】เสนาธิการโครงกระดูก×1, พลทหารโครงกระดูก×2
“???”
“นี่คือหน้าต่างสถานะเหรอ?”
“ทำไมไม่เหมือนที่เขาแนะนำกัน?”
มองหน้าต่างสถานะของตัวเอง ซูหย่วนซิวเริ่มสงสัย
ตามที่ผู้หลบหนีเคยบอก หน้าต่างสถานะน่าจะเป็นค่าสเตตัสส่วนตัวอะไรพวกนั้น
ทำไมของตัวเองถึงมีของแปลกๆ เยอะแยะ
“อีกอย่าง... ไม่เคยได้ยินว่าเกมสยองขวัญมีระบบอาณาเขตเลยนะ?”
“หรือว่านี่คือระลอกสุดท้ายของระบบฉัน?”
ยิ่งคิด ซูหย่วนซิวก็ยิ่งรู้ว่ามันสมเหตุสมผล
เพราะชื่อของระบบนั้นก็คือ จอมลอร์ดแห่งอาณาจักร
ลอร์ดก็ต้องมีอาณาเขต อย่างนี้ก็ฟังดูมีเหตุผลขึ้นเยอะ
ยังไม่ทันที่ซูหย่วนซิวจะได้คิดไปมากกว่านี้ จู่ๆ ก็ได้ยินเสียง “แกร๊กๆๆ” ดังมาจากข้างหลัง
แล้วจากนั้น เสียงทุ้มต่ำที่ฟังดูอึมครึมก็ดังขึ้นว่า “ท่านลอร์ด ในที่สุดท่านก็มาสักที!”