คอกหมูสองคอกของเซี่ยหงอิ้งเลี้ยงหมูไว้สี่ตัว ตอนนี้โตเป็นหมูใหญ่หนักกว่าร้อยชั่งกันหมดแล้ว
ถ้าเอาลูกหมูไปขังรวมกับพวกมัน ลูกหมูไม่เพียงแย่งอาหารไม่ได้ ยังอาจถูกหมูใหญ่เหยียบตายได้ด้วย
เซี่ยหงอิ้งคิดจะขอยืมคอกหมูว่างของหวงไช่ฮวาสักคอก
แต่ด้วยนิสัยของสามีภรรยาคู่นี้ หากไม่ได้ผลประโยชน์อะไร พวกเขาคงไม่ยอมตกลงแน่
เซี่ยหงอิ้งจึงจับปลานาขนาดยาวหนึ่งศอกมาสองตัวจากนาของตัวเอง ทำปลาน้ำส้มสายชูหม้อใหญ่ รสเปรี้ยวเผ็ดหอมกรุ่น แล้วยกไปให้พวกเขาถ้วยใหญ่
ผู้เฒ่าชอบปลาน้ำส้มสายชูที่สุด
คนที่หน้าประตูแยกย้ายกันไปนานแล้ว แม่ของหลูชิงโยวกลับไปบ้านป้าถังแล้ว ส่วนของบนโต๊ะก็ถูกหวงไช่ฮวาซ่อนไว้จนไม่เหลือร่องรอย
ในห้องโถงมีเพียงผู้เฒ่าตระกูลฮั๋ว พอเห็นเซี่ยหงอิ้งยกปลาน้ำส้มสายชูมา เขาก็เจริญอาหารขึ้นมาทันที เอ่ยด้วยน้ำเสียงเป็นมิตรให้เธอวางลงบนโต๊ะ แล้วหันไปหยิบถ้วยเหล้า
“พ่อคะ เสี่ยวถิงไปไหนคะ?” เซี่ยหงอิ้งถามไปตามเรื่อง
ผู้เฒ่าตระกูลฮั๋วตอบว่า “แม่มันใช้ให้ไปถอนหญ้าหมู”
เซี่ยหงอิ้งพูดว่า “ฉันซื้อลูกหมูมาหลายตัว เดิมทีคิดจะเลี้ยงไว้บนภูเขาชา แต่วันนี้ได้รับแจ้งจากทางตำบลว่า ครึ่งเดือนต่อจากนี้ต้องไปอบรมเทคนิคการปลูกชา ฉันอยากขอยืมคอกหมูว่างของพวกคุณสักคอก แค่ครึ่งเดือน คุณพ่อคิดว่าได้ไหมคะ?”
ผู้เฒ่าตระกูลฮั๋วรินเหล้าแช่ยาที่เซี่ยหงอิ้งแช่ไว้ให้จนเต็มถ้วย แล้วตอบตกลงทันที “ใช้ได้เลย!”
“ไม่ได้!” หวงไช่ฮวาพรวดออกมาจากห้องครัวแล้วพูดว่า “อยากใช้คอกหมูของฉัน ฝันไปเถอะ!”