เหรินถังเดินออกจากตึกสภานักเรียน
ที่แปลงดอกไม้หน้าประตูมีผู้หญิงกลุ่มหนึ่งยืนอยู่ พอเห็นเธอออกมาก็กระซิบกระซาบกัน
หนึ่งในนั้นผมลอนชำเลืองตามองเธอ สายตาแบบนั้นต่างจากเมื่อไม่กี่วันก่อนโดยสิ้นเชิง เต็มไปด้วยความอาฆาต
เมื่อก่อน คนพวกนี้ไม่กล้ามองเธอแบบนี้เลยด้วยซ้ำ
เหรินถังเดินเลียบต้นไม้จำปีไปทางตึกเรียน
นักเรียนที่เดินสวนกันเป็นกลุ่ม ๆ บางคนหันมามอง บางคนก้มหน้ากดโทรศัพท์แล้วเงยหน้าขึ้นมองเธอ
ผู้ชายสองคนเดินผ่านเธอไป คนหนึ่งใช้ศอกสะกิดเพื่อน แล้วพูดด้วยเสียงที่ดังพอให้เธอได้ยินชัด ๆ “นี่แหละ เรื่องชั่วโมงพละ”
ฝีเท้าเหรินถังชะงักไปเสี้ยววินาที ก่อนจะเดินต่อไป
เธอเลี้ยวเข้าทางหนีไฟด้านข้างตึกเรียน ผลักประตูกันไฟที่หนักอึ้งเปิดออก พิงผนังแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดฟอรัมเซิ่งหลาน
พาดหัวกระทู้ปักหมุดบนหน้าแรกชนเข้าตาเธอ: เหตุการณ์ชั่วโมงพละโดดเรียนหมู่ กรรมการเป็นสายให้กลุ่มต่อต้านหรือเปล่า?
กระทู้โพสต์ตั้งแต่เช้านี้ ตอนนี้ถูกคอมเมนต์ทะลุสามร้อยหน้าไปแล้ว
เหรินถังเลื่อนนิ้วลงไป คอมเมนต์ฮอตเขียนว่า: “กลุ่มต่อต้านโดดเรียนกันทั้งกลุ่ม แต่ได้คะแนนเต็มกันหมด คนโง่ก็รู้ว่าผิดปกติ”
“เหรินถังเพิ่งจะประจบกรรมการได้ไม่กี่วัน ก็หันไปเอาอกเอาใจคนอื่นแล้ว”
“เนรคุณ”
เลื่อนลงมาเรื่อย ๆ ก็เริ่มมีคนขุดประวัติเธอ
ที่อยู่ร้านดอกไม้ พ่อติดพนัน แม่ตายตั้งแต่เด็ก
