สาวน้อยกลัวจั๊กจี้ ตัวดิ้นหนีไปข้างๆ แต่ก็ถูกเขาดึงกลับมา
ริมฝีปากของเขาลากผ่านแนวเอวของเธอไล่ขึ้นไปเรื่อยๆ ทิ้งรอยแดงจางๆ ไว้
เธอจะทนการหยอกเย้าแบบนี้ไหวได้ยังไง นิ้วเท้างอหดเข้าหากัน เอ่ยด้วยเสียงสั่นเครือ "อย่า จุ๊บตรงนั้น"
"ทำไมล่ะ?" ซือหลินเงยหน้ามองเธอ สายตาดำสนิทจนดูหนักอึ้ง แต่ยังมีรอยยิ้มแฝงอยู่ในน้ำเสียง
"หรือว่าเมื่อวันนี้เธอไม่ตั้งใจจะกระโดดสูงให้ฉันดู?"
"เปล่า" เหรินถังอายจนหน้าแดง ดวงตาแดงก่ำ
ชายหนุ่มไม่สนใจ ยังคงทำตามใจตัวเอง "แต่วันนี้ทุกคนเห็นกันหมดแล้วนะ เวินเหยี่ยนก็จ้องตาไม่กะพริบเลย"
"ต้องลงโทษ"
ซือหลินกดลงไป ผิวขาวเนียนสว่างจนแยงตาภายใต้แสงไฟอุ่นๆ
สาวน้อยไม่พอใจ เตะเขาไปหลายที
ซือหลินจ้องมองเธอ ราวกับกำลังชื่นชมของหายาก "เหรินถัง เธอว่า ฉันตามใจเธอมากไปรึเปล่า?"
สาวน้อยหันหน้าหนี เสียงครางแผ่วเบาในลำคอดังออกมาเป็นเชิงอ้อน
ซือหลินหัวเราะเบาๆ แล้วอุ้มเธอขึ้นมาจากโซฟา
เธอเบาเกินไป เขาอุ้มได้อย่างไม่ต้องออกแรง มือหนึ่งประคองใต้ขาของเธอ อีกมือหนึ่งวางไว้ที่บั้นเอวส่วนล่าง
ชุดนอนรุ่มร่ามปิดไม่มิด ขาสองข้างห้อยอยู่ข้างแขนทั้งสองข้างของเขา ข้อเท้าเรียวบางจนน่าสงสาร
"วางฉันลง" เธอพูดเสียงเบา
"ไม่วาง" ซือหลินอุ้มเธอเดินไปทางห้องนอน ก้าวเท้ามั่นคง
เธอกลัวตก จึงได้แต่โอบคอเขาไว้ ตัวทั้งตัวห้อยติดกับเขา
กล้ามเนื้อใต้เสื้อเชิ้ตของชายหนุ่มแข็งกระด้าง แนบกับเรือนร่างเธอ ร้อนจนแทบไหม้