เหรินถังได้ยินคำพูดของเฉิงจิ้น จึงหันกลับมา ดวงตารูปอัลมอนด์กะพริบสองที "ฉันต้องเข้าร่วมด้วยเหรอ?"
เฉิงจิ้นเงยหน้าขึ้น นานๆ ครั้งจะได้มองเธออย่างตรงไปตรงมาสักที
เขาพูด "คุณเหรินไม่รู้มาก่อนหรือ?"
เหรินถังส่ายหน้า
เฉิงจิ้นก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ
เขาคิดว่านี่เป็นเซอร์ไพรส์ที่คุณซือเตรียมไว้ให้เธอ เธอคงรู้ล่วงหน้าตั้งนานแล้ว เตรียมชุดราตรีและความสามารถพิเศษไว้ รอแค่คืนนี้จะได้อวดโฉมทำให้ทุกคนตะลึง
เวินเหยี่ยนโน้มตัวมาปลอบเธอ "ไม่ต้องรีบ ชุดราตรีเดี๋ยวฉันให้คนส่งมาให้"
เขาก้มหน้าลง นิ้วเรียวเคาะบนหน้าจอเร็วๆ สองสามที ส่งข้อความออกไป
ซือหลินหันหน้ามองเหรินถัง ถามตรงๆ "ร้องเพลงเป็นไหม?"
เด็กสาวลังเลอยู่อึดใจ แล้วส่ายหน้า "ไม่ค่อยเป็น"
ความหมายแฝงของคำว่า "ไม่ค่อยเป็น" คนที่นั่งอยู่ตรงนี้ทุกคนรู้ดี นั่นก็คือ ไม่เป็นเอาซะเลย
ซือหลินถามอีก "เต้นเป็นไหม?"
เหรินถังส่ายหน้าต่อ
"เครื่องดนตรีล่ะ? เปียโน? ไวโอลิน?"
ส่ายหน้า
เผยเหิงนั่งตัวตรงขึ้นมาจากโซฟา เริ่มสนใจ เอียงคอถามต่อ "ตลกเป็นไหม? แบบสองคนยืนบนเวทีเล่ามุกให้คนดูขำอ่ะ"
เหรินถังยังคงส่ายหน้า
"งั้นมายากลล่ะ? แบบกลไพ่ที่ง่ายที่สุด ฉันสอนสองท่าให้ตอนนี้เลย ขึ้นไปหลอกคนดูก็ยังได้" เผยเหิงยิ่งพูดยิ่งอิน
หัวเล็กๆ ของเด็กสาวส่ายเหมือนลูกตุ้ม เอนต่ำลงเรื่อยๆ ถูกถามจนยกหน้าขึ้นไม่ไหว
ไม่เป็นอะไรเลยสักอย่าง?