แสงไฟในห้องจัดเลี้ยงสาดลงมาจากเหนือศีรษะของเหรินถัง ราวกับเคลือบร่างเธอด้วยแสงนวลบางๆ
ผมดำยาวราวสายน้ำ ผิวขาวเนียน ปากเล็กแดงสด กำลังเม้มๆ อย่างน่ามอง
ดวงตาคู่นั้นทั้งบริสุทธิ์ทั้งเย้ายวน กำลังจ้องมองชายหนุ่มไม่กะพริบตา ราวกับแมวน้อยที่เอาเล็บก่ายเข่าของเจ้าของเพื่อขอขนม
ซือหลินจ้องใบหน้าสวยน้อยนั่น กระดูกคอขยับขึ้นลงหนึ่งครั้ง
เขาเคยเห็นเธอร้องไห้ เคยเห็นเธอหลบซ่อน เคยเห็นเธอดื้อรั้น แต่ไม่ค่อยได้เห็นเธอแบบนี้—โน้มตัวเข้ามาประจบเอาใจ
ครั้งก่อนที่เธอจูบเขาก่อน ก็เพื่อขอร้องให้กลุ่มต่อต้าน
ครั้งนี้เธอเกือบจะทาบตัวลงบนมือเขาเพื่ออ้อน แล้วยังเพื่อขอร้องให้โควต้าสองคนนั้นอีก
หลินเสี่ยวกุยและซูเนี่ยน ในสายตาเธอ หน้านี่ใหญ่จริงๆ
แต่ยังไงก็ช่าง สุดท้ายก็เป็นกำไรของเขาอยู่ดี
"ขอร้องฉัน เธอต้องแลกมาด้วยอะไรบางอย่าง"
เหรินถังรีบพยักหน้า เพราะเกมกำลังจะเริ่ม เธอร้อนใจเล็กน้อย แล้วก็ดึงแขนเสื้อเขาอีกครั้ง ข้อมือขาวเนียนชะลอผ่านสายตาเขา
"ฉันตกลงหมดเลย"
ซือหลินยื่นมือออกไป หนีบคางเธอ นิ้วหัวแม่มือลูบไล้ที่ริมฝีปากล่างที่เม้มๆ ของเธอเบาๆ
แรงไม่หนักนัก แฝงนัยยะของการอดกลั้นไว้
จากนั้นเขาก็ปล่อยมือ แยกขาที่ไขว้กันออก ยืนขึ้นแล้วประกาศ "เปลี่ยนกฎเกมหน่อย"
ห้องจัดเลี้ยงเงียบลง ทุกคนหันมามองเขาพร้อมกัน
รอฟังซือหลินออกคำสั่ง
"ทีมแมว ออกรอบละห้าคน จับสมาชิกทีมหนูได้แล้วพากลับมาลงทะเบียนที่ห้องโถง ระหว่างนั้นห้ามแลกเปลี่ยนข้อมูลกัน"