ส่วนจี้เหยียนนั่นก็เช่นกัน หล่อนไม่เคยไปก่อกวนเขาแท้ ๆ แต่เขากลับเข้ามาชนเอง
แค่พูดไม่กี่ประโยคก็คิดจะลากหล่อนลงมาจากตำแหน่งที่กว่าจะยืนได้
ถ้าหล่อนไม่มีที่พึ่งจริง ๆ คงถูกใครคิดการเล่นงานจากด้านหลังจนตายก็ไม่รู้ตัว
เหรินถังก้มหน้าลง นิ้วมือเลื่อนออกจากลำคอ "ระบบ คนที่จี้เหยียนเก็บไว้ในใจเป็นคนแบบไหน?"
ระบบเปิดดูข้อมูล "หล่อนชื่อเฉินหยิน กำเนิดในตระกูลสูงศักดิ์ แต่ไม่เหมือนคุณหนูใหญ่พวกนั้นที่หยิ่งยโสฟุ่มเฟือย"
"หล่อนดูอ่อนโยนสุภาพแต่ภายในดื้อรั้น ไม่ยอมให้ครอบครัวจัดแจงเรื่องแต่งงาน เลยหนีออกจากบ้าน"
"ตอนนี้เป็นนางแบบชั้นนำ บินไปเดินแบบที่ประเทศต่าง ๆ ตลอดทั้งปี"
เหรินถังครุ่นคิด
ระบบพูดต่อ "เฉินหยินกับจี้เหยียนถือว่าเป็นเพื่อนที่โตมาด้วยกัน หล่อนชอบวงการนางแบบ ส่วนจี้เหยียนชอบเล่นดนตรี แต่ทั้งสองอย่างนี้ต่างก็ไม่เป็นที่ยอมรับในหมู่ชนชั้นสูง"
"ถ้าเล่นเป็นงานอดิเรกก็ไม่ว่าอะไร แต่ถ้าจะเอาเป็นอาชีพหลักก็ต้องโดนครอบครัวค้าน ยิ่งต่างกันตรงที่ จี้เหยียนเลือกเรียนคณะเศรษฐศาสตร์ ดนตรีเลยกลายเป็นแค่งานอดิเรก แต่เฉินหยินกลับกล้าทิ้งสาขาที่ครอบครัวเลือกไว้ให้ เอาวุฒิมัธยมปลายออกจากบ้านไปเลย"
"จี้เหยียนทั้งอิจฉาความกล้าของหล่อน ทั้งคิดถึงหล่อนมากขึ้นเรื่อย ๆ เลยกลายเป็นที่เล่าลือกันในวงการว่านี่คือคนที่เขาเก็บไว้ในใจ"
เหรินถังพยักหน้า ที่แท้คนในใจก็เป็นแบบนี้นี่เอง
—
ไม่กี่วันต่อมา เวินเหยี่ยนก็จัดงานเลี้ยงวันสถาปนาโรงเรียนรอบร้อยปีขึ้นมาใหม่