ตอนเย็น ในห้องทำงานของคณะกรรมการเหลือเพียงสองคน
จี้เหยียนนั่งบนโซฟาด้านในสุด มือหนึ่งพลิกแฟ้มเอกสาร เงยหน้ามองฝั่งตรงข้ามครู่หนึ่ง
เวินเหยี่ยนเอนพิงหน้าต่าง ปลายนิ้วแตะสันจมูก แว่นกรอบเงินวางบนโต๊ะกาแฟไม่ได้สวมสีหน้าแปลก ๆ กระดากเล็กน้อย
"โดนบทเรียนมาแล้ว?" จี้เหยียนปิดแฟ้มลง
เวินเหยี่ยนกระตุกมุมปาก เดินจากหน้าต่างเข้ามานั่งลงบนโซฟา "ซือหลินโกรธแล้ว"
"รู้จักกันมาหลายปี นี่เป็นครั้งแรกที่เขาทำหน้าไม่ดีกับฉันจริง ๆ เพื่อผู้หญิงคนเดียว"
จี้เหยียนไม่ตอบโต้ ผลักแฟ้มในมือไปตรงหน้าเวินเหยี่ยน
เวินเหยี่ยนก้มลงมองคร่าว ๆ แผนการรีสตาร์ทรอบชิงชนะเลิศดาราเซิ่งหลาน ด้านล่างแนบรายชื่อผู้เข้าแข่งขัน
อันดับแรก: เหรินถัง
ในช่องหมายเหตุเขียนว่า: ผ่านมติคณะกรรมการให้เข้าสู่รอบชิงเป็นการเฉพาะ
"เขาช่างใส่ใจจริง ๆ อะไรดี ๆ ก็อยากให้เธอหมด" เวินเหยี่ยนโยนแฟ้มกลับลงโต๊ะกาแฟ
จี้เหยียนเอนหลังพิงพนักโซฟา
เขาพูดน้อยเป็นปกติ สีหน้าก็เรียบเฉย แต่ตอนนี้คิ้วขมวดเล็กน้อย "ตั้งแต่เช้าที่เขามา อยู่กับเด็กโควต้าคนนั้นตลอด ไม่เคยออกจากห้องพักผ่อนเลย"
"เห็นได้ชัด ถูกความงามล้างสมองจนมัวเมา หมกมุ่นถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว"
เขาหยุดครู่หนึ่ง "ถ้าแค่ของใหม่อร่อยวันสองวันก็พอ แต่ก็นานแค่ไหนแล้ว"
เวินเหยี่ยนเอนหลังบนโซฟา นิ้วเคาะพนักแขนเบา ๆ "แกอย่าพูดเลย ฉันก็เริ่มอยากลองชิมบ้างเหมือนกัน"
"เสียดายที่ซือหลินหวงของกินมากเกินไป"
จี้เหยียนมองเขา "งั้นฉันช่วยแกเอง"