หน้าจอยังคงเลื่อนต่อไป
บัญชีของตระกูลกู้ ข้อตกลงลับของตระกูลเจียง สายฟอกเงินของตระกูลสวี่ และรายชื่อมือสังหารที่ตระกูลฮั่วเลี้ยงไว้ในต่างประเทศ
แม้แต่อีเมลภายในหลายฉบับที่มีเพียงคนในตระกูลเท่านั้นที่เคยเห็น ก็ยังถูกเปิดเผยออกมา
ขุนนางที่อยู่ข้างล่างแทบมึนงง เสิ่นเหยี่ยนเอาของพวกนี้มาได้อย่างไรกัน?
ที่จริง ข้อมูลหลายอย่างเป็นไพ่ตายที่เสิ่นเหยี่ยนสืบพบในช่วงที่ยังมีอำนาจ
แต่ไม่มีใครคาดคิดว่า ก่อนจะได้เปิดโปงต่อสาธารณชน เขากลับพ่ายแพ้ให้คนกันเองเสียก่อน ข้อมูลเหล่านั้นจึงถูกเก็บไว้จนถึงวันนี้
ขุนนางกัดฟันแน่น ในหมู่คนเหล่านี้มีทั้งทายาทของกลุ่มทุนขนาดใหญ่และเจ้าของกลุ่มทุนขนาดเล็ก
บางคนโกรธจนตัวสั่น บางคนตาแดงก่ำ
“เสิ่นเหยี่ยน เอาของพวกนี้ออกมาเพราะคิดจะข่มขู่พวกเรางั้นหรือ?” ชายวัยกลางคนคนหนึ่งจากตระกูลฮั่วลุกขึ้นในที่สุด น้ำเสียงแหบพร่า
“นายคิดว่าวันนี้จะมีชีวิตเดินออกไปจากที่นี่ได้งั้นหรือ?”
เสิ่นเหยี่ยนค่อย ๆ ยกมือขึ้น บนฝ่ามือมีแฟลชไดรฟ์สีดำขนาดจิ๋ววางอยู่
“ของในนี้มีมากกว่าและครบกว่าที่อยู่บนหน้าจอ” เขาพูด
“แค่ฉันกดสวิตช์นี้ ความลับทั้งหมดก็จะถูกส่งไปถึงมือประชาชนและคู่แข่งของพวกแกพร้อมกัน”
ชายจากตระกูลฮั่วร้อนรนขึ้นมาจริง ๆ เขาชักปืนออกจากเอวด้านหลังทันที ขุนนางอีกไม่น้อยก็ลุกขึ้นชักปืนตาม
รวมถึงเจียงอวี่ไป๋ ผู้ที่ความลับของตระกูลเจียงเพิ่งถูกเปิดโปง
ปากกระบอกปืนสีดำสนิทหลายกระบอกเล็งไปยังเสิ่นเหยี่ยนพร้อมกัน
ซือหลินขมวดคิ้ว ลุกขึ้นยืน “ทุกคนคิดจะก่อกบฏกันหรือ? วางปืนลง”
ชายจากตระกูลฮั่วไม่ขยับ มือสั่นระริก กัดฟันแน่น