"ตามมา" ซือหลินปล่อยแขนของเด็กสาวออก น้ำเสียงไม่ค่อยดีนัก
เหรินถังเดินตามอย่างว่าง่าย อยู่ห่างจากเขาไปครึ่งก้าว
เผยเหิงเอามือทั้งสองรองท้ายทอย เดินเอื่อยเฉื่อยอยู่อีกฝั่ง "บังเอิญจัง เรากำลังจะมาคาร์นิวัลกันพอดี คืนนี้คึกคักดีจริงๆ"
หน้าประตูห้องจัดเลี้ยงมีข้ารับใช้ยืนเรียงกันสองแถว
พวกเขามองเห็นคนที่เดินมาแต่ไกล หัวหน้าก๊วนชะงักไปครู่หนึ่ง พอจำได้ว่าคนทั้งสองนี่คือ"เจ้าใหญ่"สององค์ ก็รีบทำสัญญาณมือทันที
ประตูหนักสองบานถูกเปิดออกพร้อมกัน แสงไฟสาดออกมาจากช่องประตู ส่องไปที่พรมแดงหน้าประตู
เผยเหิงก้าวเข้าไปเป็นคนแรก มือยังคงรองท้ายทอย สายตามองผ่านขุนนางและโควต้าไปทั่วห้องจัดเลี้ยง "คนเยอะขนาดนี้ พวกเรามาเพิ่มความครึกครื้นด้วยคน ไม่รู้ว่าจะต้อนรับกันหรือเปล่า"
ในห้องจัดเลี้ยงเงียบไปชั่วขณะ
เจียงอวี่ไป๋และกู้เป๋อเหิงซึ่งนั่งอยู่กลางโซฟา ลุกขึ้นยืนพร้อมกัน ขุนนางระดับเอ บี ซี รอบข้างต่างก็ยืดตัวตรงกันหมด
ส่วนโควต้าสาวงามที่นั่งอยู่บนตักผู้ชายเมื่อครู่ ต่างก็ถูกผลักออกไป ถอยไปอยู่แถวหลังๆ
เหล่าคุณชายที่เมื่อครู่ยังหยิ่งผยอง พูดอะไรก็ต้องเป็นอย่างนั้น ตอนนี้กลับมีรอยยิ้มบนใบหน้าหมดทุกคน ท่าทางให้ความเคารพแต่ไม่ถึงกับต่ำต้อย
"ทั่วเซิ่งหลาน จะมีที่ไหนไม่ยินดีต้อนรับคณะกรรมการกันเล่า" กู้เป๋อเหิงขยับตัวหลบเล็กน้อย สละตำแหน่งศูนย์กลางให้
"คุณซือ คุณเผย มาได้ นับเป็นเกียรติของพวกเรามาก"
เจียงอวี่ไป๋ยิ้มตาม น้ำเสียงไม่สูงไม่ต่ำ "เชิญทั้งสองท่าน"