เหรินถังเลื่อนหน้าจอแสงออกไปด้านข้างเล็กน้อย "หล่อนลงมือก็ถูกใจเราพอดี"
"ถ้าหลินเสี่ยวกุยถูกคัดออกตอนสอบกลางภาคแล้วต้องลาออกไป ต่อจากนั้นใครจะคอยสร้างปัญหาให้เราล่ะ?"
"ถ้าไม่มีแผนเล็ก ๆ น้อย ๆ ของหล่อน เราจะได้โอกาสในคณะกรรมการน้อยลงไปมาก"
เธอมองหลินเสี่ยวกุยในภาพ น้ำเสียงเรียบเฉย "เพียงแต่... ฉันไม่กลัวว่าหล่อนจะคิดร้ายกับฉัน ฉันกลัวว่าหล่อนจะทำพลาด"
"กับความฉลาดแกมโกงแค่นั้นของหล่อน สู้เฉิงจิ้นยังไม่ได้เลย จะไปสู้ซือหลินได้ยังไง"
"ถ้าซือหลินจับได้ว่าหล่อนแกล้งทำร้ายตัวเองแล้วใส่ร้ายคนอื่น มันไม่ใช่แค่เรื่องไล่ออกหรอกนะ"
"ถึงตอนนั้นถ้าเขาลงมือจริง ๆ ฉันก็จะเสียผู้ช่วยธรรมชาติที่คอยสร้างเรื่องให้ฉันไปหนึ่งคน"
ระบบเงียบไปครู่หนึ่ง "ถังถัง... นี่เธอจะปล่อยให้มันไหลไปตามน้ำงั้นเหรอ?"
เหรินถังปิดหน้าจอแสง ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมขา "ใช่สิ ฉันยังต้องช่วยหล่อนด้วยซ้ำ ช่วยทำให้มันดูเหมือนจริง ๆ จะได้ไม่ถูกซือหลินจับได้ง่าย ๆ"
เสียงเล็ก ๆ นุ่ม ๆ ของระบบอู้อี้ "ถึงฉันจะไม่ค่อยพอใจที่ให้หล่อนมาใส่ร้ายเธอ แต่ถ้าเธอบอกให้ช่วย ก็ช่วยสิ"
"ยังไงก็ได้ดูดพลังวาสนามาใช้ ผลประโยชน์ก็เป็นของเราอยู่ดี"
——
คืนก่อนวันสอบ ตอนคาบเรียนอ่านหนังสืออิสระ ทางเดินในอาคารเรียนแทบไม่มีคน
ไฟดับกระทันหัน เหลือเพียงแสงสลัว ๆ ที่ลอดออกมาจากห้องข้าง ๆ มืดมัวจนมองอะไรไม่ชัด
เหรินถังอุ้มเอกสารหนึ่งกองขึ้นบันได บนสุดวางมีดตัดกระดาษไว้เล่มหนึ่ง ตอนแกะแฟ้มเอกสารเมื่อกี้เธอวางไว้อย่างนั้น