แม่เลี้ยงยุคเจ็ดศูนย์ ฉันกับลูกเลี้ยงรวมทีมส่องเรื่องชาวบ้าน

ตอนที่ 47 แม่เลี้ยงยุคเจ็ดศูนย์ ฉันกับลูกเลี้ยงแท็กทีมกินเผือก

6 นาที· 1.4K คำ

จากนั้นก็เทปลาทั้งหมดในถังลงอ่างใบใหญ่ ปลาตัวที่ใหญ่ที่สุดหนักราว 4-5 ชั่ง ส่วนอีก 4 ตัวหนักประมาณ 2 ชั่ง ที่เหลือเป็นปลาตัวเล็ก ๆ เอาไว้ทอดกินได้อย่างเดียว

เซี่ยงเถียนมองปลาที่ดิ้นไปมาในอ่าง พลางคิดว่าจะทำงานเลี้ยงปลาอย่างไรดี

เธอเลือกปลาตัวใหญ่ที่สุดออกมาก่อน ตั้งใจจะทำปลาตุ๋นซีอิ๊ว หลังจัดการปลาเรียบร้อยก็เฉือนเนื้อปลาเป็นรอยสองสามแผล โรยเกลือ ต้นหอม และขิง หมักทิ้งไว้ก่อน

จากนั้นก็หยิบปลาหนักประมาณ 2 ชั่งมาหนึ่งตัว เตรียมทำปลาต้มผักกาดดอง ส่วนอีกสามตัวที่เหลือก็เลี้ยงไว้ในอ่างไปก่อน!

ส่วนปลาตัวเล็ก ๆ พวกนั้นก็ผ่าท้องควักไส้ คลุกแป้งแล้วทอดจนเหลืองกรอบ

เซี่ยงเถียนขะมักเขม้นอยู่ในครัวอย่างคล่องแคล่ว แต่เพื่อนบ้านของเธอกลับทรมานไม่น้อย

คุณปู่เกากับจิ่งโจวนั่งอยู่หน้าประตู เดิมทีตั้งใจจะปัดฝุ่นหนังสือ แต่กลับไม่มีแก่ใจทำแล้ว «หอมจัง!»

«แน่นอนอยู่แล้ว แม่ผมทำกับข้าวอร่อยมาก!»

«ฮี่ ๆ พรุ่งนี้ปู่พาเธอไปตกปลาอีกนะ»

วันนี้จิ่งโจวตกปลาจนหนำใจแล้ว ไม่อยากให้ใครมาแวะกินข้าวที่บ้านทุกวัน «พรุ่งนี้ผมจะอยู่บ้านเป็นเพื่อนแม่!»

«ปู่พาแม่กับเธอไปตกปลาด้วยกันก็ได้!»

ปฏิเสธอย่างสุภาพ! จิ่งโจวหันหลังให้คุณปู่เกาเงียบ ๆ

ไม่นาน กลิ่นหอมของปลาหลากชนิดก็อบอวลไปทั่วห้องครัว

จิ่งอวี่ชวนยังไม่ทันก้าวเข้าประตูลานบ้านก็ได้กลิ่นหอมแล้ว น่าจะเป็นฝีมือคนที่บ้านเขาสินะ?

เขาก้าวเข้าประตูด้วยความคาดหวัง แล้วก็เห็นคนตัวใหญ่หนึ่งคนตัวเล็กหนึ่งคนอยู่หน้าบ้านตัวเอง เกิดอะไรขึ้นกัน?

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป