มือที่เซี่ยงเถียนกำลังเช็ดหน้าชะงักไป นี่... กำลังขู่กันอยู่ใช่ไหม? ใช่ไหมนะ?
เซี่ยงเถียนเหลือบมองเล้าไก่ แล้วเดินเข้าบ้านไปกินข้าวอย่างใจเย็น
“เสี่ยวโจว เร็วหน่อย” จิ่งอวี่ชวนตักโจ๊กใส่ชามเสร็จก็เรียก
“มาแล้ว” จิ่งโจวล้างมือที่ก๊อกน้ำ ก่อนวิ่งเข้าบ้าน
มีโจ๊กข้าวสวย ไข่ดาว และผักดองรสเปรี้ยวเผ็ดที่ทำจากผักกาดดองหั่นเต๋ากับหัวไชเท้าหั่นเต๋า กินกับโจ๊กเข้ากันที่สุด
จิ่งโจวกินเสร็จก็ไปโรงเรียนพร้อมกับสวีหย่าฮุ่ยและสวีหย่าผิง
จิ่งอวี่ชวนปั่นจักรยานพาเซี่ยงเถียนไปโรงงานเหล็กกล้า พอลงจากรถตรงตีนตึกก็ยังเตือนเธอว่า “เดินช้า ๆ หน่อย”
“รู้แล้วน่า” เซี่ยงเถียนไม่แม้แต่จะหันกลับมา เพียงยกมือโบกเหนือศีรษะ
งานช่วงเช้าของฝ่ายประชาสัมพันธ์คือแจกตั๋วหนังและจัดตารางเวลา
โรงงานจัดสวัสดิการให้ในวันเสาร์นี้ พนักงานดูหนังฟรีโดยได้รับค่าจ้าง แถมยังพาญาติไปได้คนหนึ่ง
ใกล้เที่ยง ทั้งสี่คนก็แจกตั๋วหนังทั้งหมดเสร็จเสียที
“ตั๋วของแผนกผลิต เดี๋ยวบ่ายนี้ฉันเอาไปส่งเอง ส่วนที่เหลือพวกเธอดูว่าจะส่งกันยังไง” ซุนเว่ยเซียงรับหน้าที่ส่วนใหญ่ไปแล้ว อีกอย่างในแผนกผลิตมีหัวหน้าแผนกอยู่ด้วย แถมส่วนใหญ่ก็เป็นผู้ชาย เขาไปส่งเองดีกว่า
“ได้เลย ขอบคุณนะพี่ซุน” หลิวถิงถิงยิ้ม พลางใช้คลิปหนีบตั๋วหนังที่ตัวเองนับไว้ “พี่พักเถอะ เดี๋ยวพวกเราไปตักข้าวมาให้”
“เนื้อทอดผัดซอสกับมะเขือยาวผัด ส่วนอย่างอื่นเอาตามสะดวก” ซุนเว่ยเซียงหยิบปิ่นโตของตัวเองออกมา สัปดาห์ก่อนหม่าจวินบอกว่าวันจันทร์นี้มีเนื้อทอดผัดซอสกับมะเขือยาวผัด เขาเลยเฝ้ารอมาหลายวันแล้ว