“กำลังต้มไข่อยู่! เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว!”
เซี่ยงเถียนเดินไปยังลานหลังบ้านด้วย มองเตาไฟแวบหนึ่ง จิ่งโจวทำได้คล่องแคล่วเป็นงานเป็นการ กำลังก่อไฟอยู่ ส่วนในหม้อมีไข่ 4 ฟอง
เซี่ยงเถียนเริ่มล้างหน้าแปรงฟัน แต่ก็ไม่ลืมชมจิ่งโจว “ลูกทำงานเก่งเหมือนกันนะ เก่งมากเลย!”
เซี่ยงเถียนกับจิ่งโจวกินไข่คนละ 2 ฟองกับซอสเห็ดหอม จากนั้นก็ตัดสินใจเริ่มทำไข่เค็ม!
ไหดินที่ล้างไว้แห้งแล้ว เซี่ยงเถียนจึงยกหม้อที่จิ่งโจวเพิ่งใช้ต้มไข่มาขัดจนสะอาด เติมน้ำลงไป “เติมฟืนอีกหน่อยสิ”
“ได้เลย!”
เซี่ยงเถียนตักน้ำใส่ลงไป 9 ชามจึงหยุด พอน้ำเดือดก็เริ่มใส่เกลือลงไป จิ่งโจวเห็นแม่เทเกลือลงไปแบบไม่ยั้ง ใจก็กระตุกวูบ
เกลือคงหนักตั้ง 1 ชั่งแล้วมั้ง!
ถ้าเซี่ยงเถียนรู้เข้า คงบอกจิ่งโจวว่าเกลือนั่นหนัก 2 ชั่งต่างหาก!
พอเกลือละลายในน้ำหมด เซี่ยงเถียนก็ยกฟืนออก รอให้น้ำเย็นลง
“แม่จะล้างไข่เป็ดทีละฟอง ลูกช่วยเช็ดให้แห้งนะ” เซี่ยงเถียนสั่งจิ่งโจว
“ได้ครับ” จิ่งโจวเช็ดไข่ทีละฟองอย่างตั้งใจ แล้ววางไว้ข้าง ๆ
จนกระทั่งเซี่ยงเถียนหยิบเหล้าขาวออกมา จิ่งโจวก็ถึงกับมุมปากกระตุก “แม่ครับ ทำไข่เค็มแบบนี้สู้กินไปเลยไม่ดีกว่าเหรอครับ? ของดีตั้งเยอะ ไม่เสียดายแย่เหรอ!”
เซี่ยงเถียนหัวเราะ “ลองหมักดูสักครั้งเถอะ พ่อจะได้เอาไปกินตอนพักกลางวันที่ทำงานด้วย แม่ยังคิดจะเอาไปฝากบ้านยายกับบ้านย่าด้วยนะ”
“ก็ได้ครับ!”
พอน้ำเกลือเย็นสนิท เซี่ยงเถียนก็เทลงในไหดิน จากนั้นนำไข่เป็ดแต่ละฟองไปกลิ้งในเหล้าขาว แล้วค่อยใส่ลงในน้ำเกลือ